Publikujemy kolejne nasze pismo w sprawie wypowiedzi księdza Franciszka Longchamps de Berier, a dotyczące tym razem kondycji zdrowotnej dzieci poczętych dzięki zapłodnieniu pozaustrojowemu. O wyjaśnienia poprosiliśmy Polskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu oraz Sekcję Płodności i Niepłodności Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego.
Sformułowaliśmy cztery pytania o następującej treści:
- O ile wzrasta bezwzględne ryzyko wystąpienia zespołu Pradera-Williego, zespołu Silvera-Russela, zespołu Angelmana oraz zespołu Wiedemanna u dzieci poczętych in vitro? Ile metaaanaliz opartych o badania zrecenzowane potwierdziło istnienie zależności między tym zespołem i poczęciem pozaustrojowym?
- Ile zabiegów redukcji ciąży po in vitro (tzw. aborcji selektywnej, do której odnosi się ksiądz Franciszek Longchamps de Berier) wykonano w Polsce w ostatnich pięciu latach?
- Czy dzieci poczęte in vitro można rozpoznać po występowaniu określonych cech fenotypowych, których nie posiadają dzieci poczęte in vivo? Jakie zrecenzowane badania naukowe potwierdzają tę różnicę?
- Czy dzieci poczęte in vitro rodzą się zniekształcone genetycznie oraz – jeśli tak – jakie metaanalizy oparte o badania zrecenzowane potwierdzają tę tezę?
- W jaki sposób naukowo definiowana jest „gorszość” poczęcia in vitro wobec poczęcia in vivo z punktu widzenia genetyki?
Na wszystkie udzielono nam odpowiedzi (pismo jest sygnowane przez prof. dr hab. Sławomira Wołczyńskiego, ale otrzymaliśmy dziś w nocy oficjalną informację od przewodniczącego Sekcji Płodności i Niepłodności przy Polskim Towarzystwie Ginekologicznym, prof. Rafała Kurzawy, iż powyższe pismo wyraża również stanowisko SPiN PTG).
Zachęcamy do zapoznania się z dokumentami.
List Stowarzyszenia
list do PTMR w sprawie wypowiedzi Longchamps de Berier
Odpowiedź Prezesa PTMR prof. dr hab. Wołczyńskiego