Autor:

Magdalena Lesiak

Data publikacji:

17.03.2003

zaloguj się, żeby móc oceniać artykuły

FAS

FETAL ALCOHOL SYNDROME
Spis treści

Termin Alkoholowy Zespół Płodowy został użyty po raz pierwszy w roku 1973 przez amerykańskich naukowców K.L. Jonesa i D.W. Smitha. Nazwą tą określono zespół nieprawidłowości stwierdzanych u niektórych dzieci matek alkoholiczek.

Do głównych objawów FAS zalicza się:

  • opóźnienie rozwoju fizycznego (zazwyczaj wolniejszy rozwój fizyczny, przejawiający się w przed- i pourodzeniowych miarach: długości i masie ciała oraz obwodzie głowy);
  • anomalie struktury i funkcji mózgu, w tym zaburzenia funkcji intelektualnych;
  • nieprawidłowości budowy głowy, twarzy i kończyn.

Kryteria te są poddawane ciągłym modyfikacjom w miarę wykrywania coraz większej liczby nowych przypadków. Warunkiem koniecznym dla stwierdzenia FAS jest udokumentowanie faktu spożywania przez matkę alkoholu w trakcie ciąży.

Pokrewne jednostki chorobowe

Do jednostek chorobowych, których wystąpienie jest spowodowane spożywaniem alkoholu przez kobiety w trakcie ciąży, zaliczamy także:

  • FAE (Fetal Alcohol Effects) – Poalkoholowy Efekt Płodowy. W skład tej jednostki chorobowej wchodzą niespecyficzne zaburzenia rozwoju i zachowania. Nie zauważamy natomiast u dziecka symptomów w jego wyglądzie zewnętrznym.
  • ARBD (Alkohol Related Birth Defects) – Poalkoholowy Defekt Urodzeniowy. Do symptomów tego zespołu należą wady serca, zaburzenia zmysłu wzroku i słuchu, anomalie stawów itp.
  • ARND (Alkohol Related Neurodevelopment Disorders) – Poalkoholowe Zaburzenia Rozwoju Układu Nerwowego.

Czynniki ryzyka

Na wystąpienie u dziecka Alkoholowego Zespołu Płodowego ma wpływ wiele czynników, m.in.:

  • częstotliwość spożywania alkoholu;
  • ilość alkoholu spożytego przez kobietę w trakcie ciąży;
  • stadium rozwoju płodu w momencie narażenia na wpływ alkoholu;
  • faza ciąży, w trakcie której kobieta spożywa najwięcej alkoholu;
  • stan odżywienia kobiety w ciąży;
  • przyjmowanie przez kobietę w ciąży innego rodzaju środków psychoaktywnych;
  • czynniki genetyczne w odniesieniu do płodu;
  • czynniki genetyczne w odniesieniu do kobiety w ciąży;
  • ogólny stan zdrowia kobiety w ciąży.

Ważne

Żadna ilość alkoholu spożyta przez kobietę w ciąży nie jest bezpieczna dla jej dziecka. FAS jest problemem pojawiającym się w każdej kategorii rasowej oraz w każdej grupie społeczno-ekonomicznej.


Objawy FAS

Do charakterystycznych objawów występujących w wyglądzie zewnętrznym należą m.in.:

  • zmniejszenie odległości pomiędzy wewnętrznymi a zewnętrznymi kącikami oczu, czyli skrócenie szpar powiekowych;
  • opadanie jednej lub obydwu powiek.

Do charakterystycznych objawów w funkcjonowaniu poznawczo-emocjonalnym należą m.in.:

  • zaburzenia funkcji czuciowych i ruchowych – nieprawidłowości zmysłu wzroku, zmysłu słuchu, równowagi oraz zaburzenia koordynacji ruchowej;
  • zmiany mózgowe i zmiany zachodzące w ośrodkowym układzie nerwowym – obniżenie poziomu inteligencji, upośledzenie zdolności uczenia się, niewłaściwe czy też nietypowe zachowanie, opóźnienie rozwoju mowy i rozwoju zdolności werbalnych, a także opóźnienie kolejnych etapów rozwoju;
  • zaburzenia zachowania;
  • u dzieci najmłodszych – problemy z karmieniem, nadmierną drażliwością i zaburzeniami rytmu snu;
  • w wieku przedszkolnym – nadmierna aktywność, rozkojarzenie i kapryśność, zaburzenia w zakresie koordynacji ruchowej;
  • problemy z pamięcią i logicznym myśleniem;
  • w pierwszych latach szkoły u znacznej grupy dzieci z FAS rozpoznawany jest zespół dziecka nadpobudliwego z deficytem uwagi ADHD.

Rodzice dzieci z FAS w wieku szkolnym postrzegają swoje dzieci jako:

  • nerwowe, nieprzewidywalne i złośliwe;
  • łatwo się męczące i zdenerwowane brakiem snu;
  • niepotrafiące skoncentrować się na zadaniu;
  • labilne emocjonalnie;
  • nadmiernie podatne na wpływ rówieśników;
  • wyobcowane i samotne;
  • skoncentrowane na sobie, zachowujące się „jak gdyby świat kręcił się wokół nich";
  • wymagające i spodziewające się natychmiastowej gratyfikacji.

Kolejne szkolne lata przynoszą dzieciom z FAS kolejne przeszkody w rozwoju. Mocniej daje o sobie znać słaba umiejętność komunikowania, impulsywność i trudności w kontaktach społecznych. Dzieci z FAS bardzo często nie są w stanie przewidzieć konsekwencji swojego zachowania. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że najczęstszym problemem u dzieci z FAS w wieku szkolnym są zaburzenia koncentracji uwagi i problemy z nawiązywaniem kontaktów międzyludzkich.

Okres dojrzewania odznacza się słabą zdolnością właściwej oceny sytuacji, problemami z myśleniem abstrakcyjnym oraz bardzo niską umiejętnością samodzielnego rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji. Wiele dzieci z Alkoholowym Zespołem Płodowym nie kończy szkoły. W życiu dorosłym osoby te odczuwają istotne trudności ze znalezieniem i utrzymaniem pracy, przejawiają słabe umiejętności funkcjonowania w społeczeństwie, a ich codziennymi problemami są trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem związków interpersonalnych.

Porównanie rozwoju dziecka z FAS i rozwoju prawidłowego

5 lat

Rozwój prawidłowy

  • chodzi do przedszkola;
  • potrafi wykonać trzy polecenia naraz;
  • współpracuje z rówieśnikami w zabawie;
  • potrafi się dzielić i czekać na swoją kolej.

Dziecko z FAS/E (odpowiada dwulatkowi)

  • używa pieluch;
  • potrafi wykonać jedno polecenie;
  • pomaga i naśladuje mamę;
  • siedzi spokojnie przez 5–10 min;
  • bawi się indywidualnie, aktywny ruchowo;
  • działa jak „uparty dwulatek".
10 lat

Rozwój prawidłowy

  • odpowiada na abstrakcyjne pytania;
  • współpracuje z innymi, rozwiązuje problemy;
  • uczy się wyciągać wnioski;
  • chłonie wiedzę, rozwija kontakty społeczne;
  • generalizuje informacje zdobyte w szkole.

Dziecko z FAS/E (odpowiada 6-latkowi)

  • uczy się eksperymentując;
  • powtarza słowa, naśladuje zachowania;
  • uznaje tylko zabawy z jasnymi zasadami;
  • uczy się przez wzorcowe rozwiązywanie problemu;
  • szybko męczy go wysiłek umysłowy.
18 lat

Rozwój prawidłowy

  • dąży do niezależności;
  • kończy szkołę, rozpoczyna pracę zawodową;
  • ma swoje plany życiowe;
  • oszczędza pieniądze, organizuje sobie życie.

Dziecko z FAS/E (odpowiada dziesięciolatkowi)

  • potrzebuje narzucenia zasad i kierownictwa;
  • ubogi zasób zainteresowań;
  • żyje „tu i teraz", nie potrafi przewidywać;
  • cechuje go niefrasobliwość, nadmierna ciekawość, irytacja;
  • organizuje życie z pomocą dorosłych.

Terapia dzieci z FAS

Istotnym problemem w terapii dzieci z FAS i FAE jest brak powszechnie dostępnych informacji wyjaśniających przyczyny powstania, przebieg oraz konsekwencje Alkoholowego Zespołu Płodowego. Stworzenie sieci wzajemnego informowania, profesjonalnej pomocy i wsparcia mogłoby pomóc dzieciom efektywnie wykorzystać swoje możliwości.

Kluczem do przynoszącej efekty pracy z dziećmi z FAS lub FAE jest konsekwencja, różnorodność, zwięzłość i wytrwałość. Rodzice muszą pamiętać o wytrwałym, ciągłym powtarzaniu dzieciom swoich komunikatów. Istotnym elementem jest zapewnienie stałości i konsekwencji w otoczeniu — zarówno w zachowaniach, jak i wypowiedziach ludzi z najbliższego otoczenia dziecka.

Za podstawowe zasady pracy z dziećmi z FAS czy FAE uważa się:

  • wczesne rozpoczęcie treningu umiejętności społecznych, koncentrację na nauczeniu wykonywania czynności życia codziennego;
  • ustalenie kilku prostych zasad; używanie tych samych wyrażeń do przypominania dziecku o obowiązujących regułach, ilustrowanie kierowanych do dziecka instrukcji;
  • upewnienie się, że dziecko rozumie kierowane do niego wskazówki; powtórzenie przez dziecko skierowanych do niego słów;
  • ustalenie rozkładu dnia i rytmu stałych zajęć, tak aby dziecko z FAS było w stanie przewidzieć nadchodzące wydarzenia;
  • podawanie dziecku rozmaitych przykładów ilustrujących występowanie związków przyczynowo-skutkowych;
  • ustalenie niezmiennego przebiegu spożywania posiłków czy zasypiania w celu wyeliminowania nieprzewidywalnych zachowań i kłopotów ze snem;
  • dzielenie pracy na małe kroki, tak aby dziecko nie czuło się przygniecione nadmiarem obowiązków;
  • ustalanie granic i konsekwentne ich wymaganie;
  • zauważanie i komentowanie poprawnego zachowania dziecka;
  • unikanie gróźb w rozmowach z dziećmi;
  • zaznajomienie dziecka z ewentualnymi konsekwencjami złego zachowania;
  • stosowanie technik relaksacyjnych, szczególnie w przypadku przeciążenia układu sensorycznego dziecka;
  • konsekwentne i natychmiastowe nagradzanie zachowań pożądanych i karanie postaw niewłaściwych.

Ważne jest, aby rodzice byli gotowi do wprowadzenia zmian, które zapewnią dziecku pełen sukcesów rozwój i stworzą aprobującą dziecko atmosferę. Zapewnienie dziecku z FAS wszechstronnej opieki obejmującej problemy natury medycznej, psychologicznej, społecznej, edukacyjnej i socjalnej może pomóc mu rozwinąć jego możliwości w najbardziej ekonomiczny i bezbolesny sposób.

Magda Lesiak

Magdalena Lesiak

Psycholożka, terapeutka NEST i EMDR, dyrektorka Archidiecezjalnego Ośrodka Adopcyjnego w Łodzi działającego przy Centrum Służby Rodzinie. Od ponad 25 lat pracuje w obszarze adopcji i pieczy zastępczej. Jest trenerką TBRI, współautorką programu „Adopcja. Czas serca." oraz redaktorką książki pod tym samym tytułem.

Źródła materiałów:

  • Aase J.M. (1997). Kliniczne rozpoznawanie Alkoholowego Zespołu Płodowego (FAS). [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Coles C.D. (1997). Krytyczne okresy narażenia płodu na działanie alkoholu. [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Falewicz J.K. (1993). ABC problemów alkoholowych. Warszawa: PARPA.
  • Jacobson J.L., Jacobson S.W. (1997). Narażenie na działanie alkoholu w życiu płodowym a rozwój neurobehawioralny. [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Klecka M. (2000). Materiały szkoleniowe Śląskiego Oddziału Stowarzyszenia Zastępczego Rodzicielstwa. Mysłowice.
  • Michaelis E.K., Michaelis M.L. (1997). Komórkowe i molekularne podstawy teratogennych właściwości alkoholu. [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Ritson B. (1997). Lokalne działania dotyczące problemów alkoholowych. Warszawa: PWN.
  • Strategie rozwiązywania problemów alkoholowych. (1993). Warszawa: PWN.
  • Streissguth A. (1997). Odległe rokowania w FAS. [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Święcicki A. (1987). Podstawowe wiadomości o alkoholizmie. Warszawa: SKP.
  • Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. (1997). Warszawa: PARPA.
  • Weiner L., Morse B.A. (1997). Strategie interwencji wobec dzieci z FAS. [w:] Uszkodzenia płodu wywołane alkoholem. Warszawa: PARPA.
  • Woronowicz B.T. (1993). Alkoholowe vademecum dla każdego. Zakroczym: Ośrodek Apostolstwa Trzeźwości.
  • Woronowicz B.T. (1998). Alkoholizm jest chorobą. Warszawa: PARPA.