Rządowy program refundacji in vitro - test

Z Programu mogą skorzystać pary, które:

• są w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu (wystarczy deklaracja podpisana w klinice),
• mają bezpośrednie wskazanie do leczenia metodą in vitro lub dokumentację potwierdzającą 12 miesięcy nieskutecznego leczenia niepłodności z wykorzystaniem innych metod leczenia (nie muszą być to ostatnie 12 miesięcy),
• wiek (w dniu kwalifikacji):
  • przy korzystaniu z własnych komórek lub dawstwa nasienia - kobieta przed 42. urodzinami, mężczyzna przed 55.
  • przy korzystaniu z dawstwa oocytów lub zarodka - kobieta przed 45. urodzinami, mężczyzna przed 55.
• posiadają aktualne ubezpieczenie zdrowotne.

Jak się dostać do programu? Do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego w ramach Programu mogą zostać zakwalifikowane pary spełniające łącznie następujące kryteria:

1) pozostające w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu;

2) u których stwierdzono i potwierdzono dokumentacją medyczną, bezwzględną

przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia:

Wiek (w dniu kwalifikacji): mężczyzna - do 55. roku życia, kobieta - do 42. roku życia (w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych), kobieta do 45. roku życia (w przypadku korzystania z dawstwa oocytów lub dawstwa zarodka).

Aby skorzystać z Programu, należy zgłosić się do jednego z ośrodków realizujących program, odbyć wizytę kwalifikacyjną i spełnić określone kryteria medyczne oraz formalne - lista ośrodków realizujących program dostępna jest tutaj.

Osoby przystępujące do Programu muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne w Polsce. Wymóg ten dotyczy obojga partnerów.

Tak.

Osoby przystępujące do Programu nie muszą mieć obywatelstwa polskiego ani adresu zameldowania w Polsce. Numer pesel nie jest niezbędny.

Osoby przystępujące do Programu muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne w Polsce. Wymóg ten dotyczy obojga partnerów. Osoby ubezpieczone w innych krajach UE/EFTA mogą korzystać z opieki zdrowotnej w Polsce na dwa sposoby:

Osoby z dokumentem S1 – Osoby posiadające dokument S1 (lub odpowiedniki) i mieszkające w Polsce mogą, po jego rejestracji w NFZ, korzystać z pełnego zakresu świadczeń.

Osoby z kartą EKUZ – Osoby czasowo przebywające w Polsce mogą korzystać jedynie z niezbędnych świadczeń medycznych.

Świadczenia udzielane w ramach programu „Leczenie niepłodności” są dostępne dla osób posiadających zarejestrowany dokument S1. Osoby te mają prawo do korzystania z programu na takich samych zasadach, jak osoby ubezpieczone w NFZ. Osoby z kartą EKUZ nie mogą brać udziału w programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy osoby ubezpieczone w krajach UE/EFTA mogą skorzystać z programu?
• Czy jeśli mąż pracuje w Niemczech a ja w Polsce to możemy starać się o dofinansowanie?

Program przeznaczony jest dla pacjentów, którzy rozpoczynają lub są w trakcie leczenia onkologicznego mogącego negatywnie wpłynąć na płodność.

• Wiek przy pierwszej wizycie:
  • Dla kobiet: od momentu osiągnięcia dojrzałości do dnia 40. urodzin,
  • Dla mężczyzn: od momentu osiągnięcia dojrzałości do dnia 45. urodzin.

Tak. Wcześniejsze procedury nie dyskwalifikują z udziału w Programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy do Programu mogą przystąpić pary, które już wcześniej korzystały z procedury in vitro?

Tak.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy formularz S2 pozwala na udział w programie?

Można. Osoby przystępujące do Programu muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne w Polsce. Wymóg ten dotyczy obojga partnerów. Również osoby zarejestrowane jako bezrobotne są objęte obowiązkowo ubezpieczeniem zdrowotnym, jeśli nie podlegają mu z innego tytułu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jestem w programie, kolejna nieudana próba. Muszę aktualnie zmienić pracę. Czy jeśli nie znajdę zatrudnienia w 6 miesięcy zostanę usunięta z programu?

Aby skorzystać z Programu obydwoje pacjentów musi posiadać uprawnienie do ubezpieczenia w Polsce. Z Programu korzystać można na zasadach przewidzianych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (art. 2 ust. 1).

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Mąż aktualnie pracuje w Wielkiej Brytanii i tam jest objęty ubezpieczeniem zdrowotnym. Czy możemy skorzystać z programu? Jakie powinniśmy przedłożyć dokumenty potwierdzające ubezpieczenie?

Uczestniczka programu z innym partnerem stanowi nową parę, wobec powyższego przysługuje jej prawo skorzystania sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu. Jednocześnie, podkreślam, iż pacjenci w nowej parze są zobligowani do przedstawienia stwierdzonej i potwierdzonej dokumentacją medyczną, bezwzględnej przyczyny niepłodności lub nieskutecznego zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jeżeli para się rozstała i zrezygnowała z programu to czy po wejściu w nowy związek może ponownie przystąpić do programu?

Aby skorzystać z Programu, należy zgłosić się do jednego z ośrodków realizujących program, odbyć wizytę kwalifikacyjną i spełnić określone kryteria medyczne oraz formalne - lista ośrodków realizujących program dostępna jest Tutaj

Wystarczy oświadczenie złożone w klinice. Nie są wymagane dodatkowe dokumenty.

Udział w Programie kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego nie stanowi przeszkody w kwalifikacji do Programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Każda pacjentka objęta leczeniem w ramach Programu Polityki Zdrowotnej pn. „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028” może skorzystać z refundacji leków służących do kontrolowanej hiperstymulacji jajników.

Nie, Program skierowany jest do par, u których stwierdzono i potwierdzono dokumentacją medyczną, bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Nie, niskie AMH nie wyklucza z Programu.

Warunkiem kwalifikacji do Programu są bezpośrednie wskazania do leczenia metodą in vitro lub dokumentacja medyczna potwierdzająca 12 miesięcy nieskutecznego leczenia niepłodności z wykorzystaniem innych metod leczenia (nie muszą być to ostatnie 12 miesięcy). W przypadku spełnienia powyższych warunków, przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych kryteriów kwalifikacyjnych (wiek, ubezpieczenie) możecie Państwo skorzystać z Programu. Jednocześnie należy zaznaczyć, że badanie zarodków nie jest elementem finansowanym w ramach Programu, jednak w przypadku wskazań można je wykonać na zasadach komercyjnych.

Tak, wazektomia nie wyklucza z programu. Partner może zostać poddany biopsji, aby uzyskać plemniki do procedury lub para może skorzystać z dawstwa nasienia..

Osoba posiadająca dokument S1 musi zarejestrować go w oddziale NFZ, co pozwala na korzystanie z pełnych świadczeń zdrowotnych w Polsce. Po rejestracji dokumentu osoba zostanie wprowadzona do systemu eWUŚ, co umożliwia potwierdzenie uprawnień w placówkach zdrowotnych.

Osoba, która uważa, że ma miejsce stałego zamieszkania w Polsce, ale nie posiada dokumentu S1, powinna zwrócić się do NFZ o pomoc w uzyskaniu tego dokumentu. W przypadku odmowy, można starać się o dokument S2, który pozwala na planowane leczenie w innym państwie UE/EFTA.

Osoby przystępujące do Programu muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne w Polsce. Wymóg ten dotyczy obojga partnerów. Osoby zarejestrowane jako bezrobotne są objęte obowiązkowo ubezpieczeniem zdrowotnym, jeśli nie podlegają mu z innego tytułu. Para powinna posiadać ciągłość uprawnienia do ubezpieczenia.

Aby skorzystać z Programu oboje partnerów powinno posiadać uprawnienie do ubezpieczenia w Polsce.

O tym, czy podczas procedury in vitro pacjentka powinna przebywać na zwolnieniu lekarskim, decyduje lekarz. Lekarz ocenia stan zdrowia pacjentki oraz ewentualne wskazania medyczne do zwolnienia lekarskiego, mając na uwadze przebieg procedury, stan zdrowia pacjentki, czy też rodzaj wykonywanej przez pacjentkę pracy.

W ramach Programu umożliwia się korzystanie z kriokonserwowanych komórek jajowych. Próba jest jednoznaczna z jednym cyklem z wykorzystaniem własnych komórek jajowych.

Program w zakresie zabezpieczenia płodności jest skierowany do osób przed lub w trakcie leczenia onkologicznego o potencjale upośledzającym płodność. Na ten moment rozszerzenie o wskazaną grupę nie jest planowane. Niemniej jednak Program będzie ewaluowany po roku od momentu rozpoczęcia realizacji.

Pacjenci onkologiczni przystępują do Programu indywidualnie.

Ustawa o leczeniu niepłodności z 2015 r. definiuje dostęp do procedur wyłącznie dla par heteroseksualnych będących w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu.

Nie. Wcześniejsze procedury nie dyskwalifikują z udziału w Programie.

Nie, oboje partnerów musi posiadać pełną zdolność do czynności prawnych.

Uczestnictwo w Programie wymaga ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce. Osoby z ubezpieczeniem za granicą mogą uzyskać prawo do Programu po przedstawieniu odpowiednich dokumentów potwierdzających fakt ubezpieczenia.

Tak. Wcześniejsze procedury wykonywane na zasadach komercyjnych nie ograniczają możliwości kwalifikacji do udziału Programie. Kryteria kwalifikacji znajdują się w Programie, informacje w przedmiotowym zakresie są dostępne m.in. na stronie internetowej MZ.

Osoby przystępujące do Programu muszą posiadać ciągłość uprawnienia do ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce.

Wizyta kwalifikacyjna jest bezpłatna.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy pierwsza wizyta kwalifikacyjna jest płatna?

Na wizytę kwalifikacyjną należy zabrać dotychczas zgromadzoną historię leczenia, w tym dokumentację medyczną potwierdzającą wskazanie do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego.

Podczas kwalifikacji do Programu nie trzeba posiadać skierowania, a przedstawić dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności (np. niedrożność jajowodów, brak plemników w nasieniu) lub nieskuteczne, zgodne z rekomendacjami medycznymi leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• W jaki sposób uzyskać od lekarza NFZ skierowanie na leczenie niepłodności?

Tak, jeśli pacjenci mają wszystkie niezbędne dokumenty i badania potwierdzające wskazania do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego, wizyta kwalifikacyjna może być pierwszą wizytą w klinice.

Nie, ponowna kwalifikacja nie jest konieczna, natomiast niezbędne jest potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy po pierwszej nieudanej procedurze przed rozpoczęciem następnej musi być nowa kwalifikacja?
• Czy po każdym cyklu odbywa się ponowna kwalifikacja do programu?
• Czy aby przystąpić do drugiej procedury, muszę ponownie przejść kwalifikacje?
• Zarodek z 2022r. - zostaliśmy zakwalifikowani. Czy jeśli transfer się nie uda, to kwalifikacja od nowa?
• Czy raz zakwalifikowana para musi się za każdym razem po skończonym cyklu kwalifikować?

W Programie określono, iż potwierdzenie spełnienia kryteriów kwalifikacyjnych do Programu ma miejsce przed każdym kolejnym cyklem w ramach Programu, nie wcześniej jednak niż miesiąc przed rozpoczęciem kontrolowanej stymulacji jajeczkowania (w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych), miesiąc przed zapłodnieniem komórek jajowych (w przypadku dawstwa oocytów) i miesiąc przed przeniesieniem zarodków do organizmu kobiety (w przypadku dawstwa zarodków). Niemniej jednak, to lekarz prowadzący indywidualnie ustala ramy czasowe w zakresie poszczególnych interwencji, mając na względzie ww. wskazanie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy prawdą jest, że klinika nie może nas zakwalifikować wcześniej niż 30 dni przed rozpoczęciem procedury?
• Mamy zarodki sprzed 1.06, jesteśmy w trakcie leczenia immunologicznego po którym chcemy przystąpić do programu. Czy możemy przed zakończeniem leczenia przystąpić do kwalifikacji do Programu, a do samego transferu podejść po zakończeniu leczenia za ok. 2-3 m-ce?
• Czy od wizyty kwalifikacyjnej jest określony czas, w którym należy rozpocząć procedurę?

Lekarz może podjąć decyzję o kwalifikacji, jeżeli podczas wizyty kwalifikacyjnej para udokumentuje spełnienie kryteriów kwalifikacyjnych do programu, w tym przedstawi dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności (np. niedrożność jajowodów, brak plemników w nasieniu) lub nieskuteczne, zgodne z rekomendacjami medycznymi leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jak przebiega wizyta kwalifikacyjna? Czy decyzja o kwalifikacji zapada od razu, czy trzeba na nią czekać jakiś czas?

Podczas kwalifikacji do programu należy przedstawić dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności (np. niedrożność jajowodów, brak plemników w nasieniu) lub nieskuteczne, zgodne z rekomendacjami medycznymi leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu. Metody wykorzystane podczas leczenia powinny być zastosowane zgodnie z rekomendacjami medycznymi, mając na uwadze indywidualną sytuację medyczną pacjentów.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Co oznacza 12 miesięcy leczenia? Czy to muszą być stymulacje? Inseminacje? Czy włącza się do tego np. leczenie stanu zapalnego? Czy 12 miesięcy musi być ciągiem, czy można mieć przerwy w leczeniu?

Para może podejść do Programu jeśli posiada dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu (nie muszą być to ostatnie 12 miesięcy). Ośrodki leczenia niepłodności, kwalifikując pary do in vitro, analizują, czy zostały wyczerpane wszystkie inne, dostępne metody, które mogłyby być zastosowane u danej pary.

Od podpisania załącznika nr 1 i 2 do regulaminu oraz informacji lekarza prowadzącego o kwalifikacji do Programu.

Regulamin para podpisuje jednorazowo, w momencie przystąpienia do Programu.

Stymulacja powinna rozpocząć się po wizycie kwalifikacyjnej w ramach Programu. Nie można przenieść trwającej procedury komercyjnej lub samorządowej na rządowy program refundacji.

Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. Kryterium wyłączenia z Programu stanowią m.in. czynniki medyczne uniemożliwiające wykonanie procedury zapłodnienia pozaustrojowego dającej szansę na uzyskanie ciąży lub poród dziecka u uczestniczki Programu, stąd też lekarz na tej podstawie mógł Państwa wyłączyć. Niemniej bez poznania szerszego kontekstu brak jest możliwości udzielenia wiążącej odpowiedzi.

Wysokie BMI nie jest czynnikiem dyskwalifikującym, jednak jeżeli jego wartość może zagrażać zdrowiu pacjentki podczas procedury lub bezpieczeństwu ciąży, lekarz może uznać za konieczne jego obniżenie przed kwalifikacją.

Nie, para, która została zdyskwalifikowana może podejść ponownie do Programu jeśli posiada dokumentację potwierdzającą spełnienie wymagań tj. posiada dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne leczenie zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Para, która została zdyskwalifikowana może podejść ponownie do Programu jeśli posiada dokumentacje potwierdzającą spełnienie wymagań tj. posiada dokumentację medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Z uwagi na brak szczegółowych informacji, nie ma możliwości wydania wiążącej opinii w przedmiotowym zakresie. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. Ponadto, lekarz kwalifikujący u realizatora jest zobowiązany do przestrzegania Programu oraz regulaminu. W przypadku odmowy kwalifikacji, lekarz powinien wyjaśnić Państwu dokładne powody braku kwalifikacji do udziału w Programie.

Przed rozpoczęciem kwalifikacji do uczestnictwa w Programie każda z osób, które zgłosiły się do udziału w Programie podpisuje oświadczenie dotyczące akceptacji regulaminu uczestnictwa w Programie, którego wzór określony został w załączniku nr 1 do regulaminu, oraz formularz świadomej zgody na udział w Programie, którego wzór został określony w załączniku nr 2 do regulaminu.

W przypadku, gdy para podpisała oświadczenie dotyczące akceptacji regulaminu uczestnictwa w Programie, którego wzór określony został w załączniku nr 1 do regulaminu, oraz formularz świadomej zgody na udział w Programie, którego wzór został określony w załączniku nr 2 do regulaminu, wówczas podejście do procedury komercyjnie oznacza konieczność rezygnacji z Programu. W przypadku, gdy para nie jest jeszcze uczestnikiem Programu, wówczas brak jest przeciwwskazań.

Zaktualizowany Program obowiązuje od 1 stycznia 2026 r. Zaktualizowany program można pobrać ze strony: https://www.gov.pl/web/zdrowie/leczenie-nieplodnosci-obejmujace-procedury-medycznie-wspomaganej-prokreacji-w-tym-zaplodnienie-pozaustrojowe-prowadzone-w-osrodku-medycznie-wspomaganej-prokreacji-na-lata-2024-2028

Program nie określa terminów w przedmiotowym zakresie. W Programie obowiązuje lista oczekujących określona w Programie. Wizyty są realizowane zgodnie z prowadzoną przez realizatora listą oczekujących.

Obowiązująca od 1 stycznia 2026 r. aktualizacja programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego dotyczy wszystkich osób biorących udział w programie.

Nie, ponowna kwalifikacja nie jest konieczna, natomiast niezbędne jest potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (wiek i przysługująca liczba cykli refundowanych).

Realizatorzy mają obowiązek planowania ciągłości leczenia.

Ma to zapewnić, że:

• możliwe będzie zrealizowanie pełnego cyklu leczenia, czyli transfer wszystkich

utworzonych zarodków,

• kolejny cykl leczenia rozpocznie się nie później niż 3 miesiące od zakończenia

poprzedniego,

• realizator programu będzie miał na to zabezpieczone środki w ramach rocznej

dotacji.

Jeden cykl to przeprowadzenie pełnej procedury in vitro, w tym stymulacji, punkcji, zapłodnienia komórek jajowych oraz transferów wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. Jeżeli w konsekwencji transferu dojdzie do ciąży pozostałe zarodki są przechowywane w celu późniejszego ich wykorzystania. Jeżeli taka będzie decyzja pary, zarodki te mogą zostać przekazane do dawstwa. W przypadku scenariuszy z wykorzystaniem oocytów dawczyni jednorazowo można zapłodnić maksymalnie 6 komórek jajowych. Cykl zakończy się po transferowaniu wszystkich zarodków powstałych w rezultacie zapłodnienia oocytów dawczyni. W przypadku scenariusza z adopcją zarodka na jeden cykl składa sie transfer pojedynczego zarodka pochodzącego od dawców.

1 cykl = 1 procedura. Jeden cykl to przeprowadzenie pełnej procedury in vitro, w tym stymulacji, punkcji, zapłodnienia komórek jajowych oraz transferów wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• W pierwszym cyklu uzyskaliśmy dwie komórki. Po pierwszym transferze, byłam w ciąży przez 9 tygodni. Czy podanie kolejnej komórki to już kolejny cykl z refundacji czy ciągle pierwszy?
• 5 zarodków, 5 transferów, to 5 procedur? Czy jedna pełna procedura? Ile razy można podejść.

Tak, brak pozyskania komórek jajowych w wyniku stymulacji oznacza wykorzystanie jednego cyklu leczenia. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że w przypadku nieodpowiedniej reakcji na przeprowadzoną w ramach programu stymulację jajeczkowania - tj. brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch następujących bezpośrednio po sobie cyklach stymulacji do in vitro, w każdym z osobna, następuje wykluczenie pary z programu z wykorzystaniem własnych komórek jajowych. W takim przypadku parze pozostaje możliwość skorzystania ze scenariuszy z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub z adopcją zarodka.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jeżeli nie zareaguje na stymulację to liczy się to jako nieudana procedura.

Tak.

Po wykorzystaniu wszystkich, dostępnych w ramach programu cykli leczenia para kończy udział w programie. Dalsze postępowanie należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Co jeżeli po 6 pełnych cyklach nie dojdzie do ciąży? Jak dalej postępować?
• Czy po wykorzystaniu wszystkich cykli lekarz może nas ponownie zakwalifikować do programu rządowego?
• Brak ciąży z programu. Wykorzystane wszystkie możliwości. Co dalej?

Zgodnie z treścią Programu, uczestnicy zakończą udział w Programie w przypadku, gdy zostaną im udzielone wszystkie interwencje wynikające ze stanu zdrowia i toku leczenia przewidziane w ramach Programu.

Para w ramach Programu ma prawo skorzystać sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu, w tym:

1) maksymalnie z 4 cykli zapłodnienia pozaustrojowego z własnymi komórkami

rozrodczymi lub dawstwem nasienia – Scenariusz I;

2) maksymalnie z 2 cykli zapłodnienia pozaustrojowego z oocytami od dawczyń – Scenariusz II;

3) maksymalnie z 6 cykli z dawstwem zarodków – przy czym za jeden cykl leczenia

uważa się jeden transfer zarodka – Scenariusz III.

Po skorzystaniu sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu, para nie ma możliwości ponownego przystąpienia do Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Z którego z zapisów regulaminu wynika, że para po wykorzystaniu przysługujących jej w programie procedur nie może przystąpić do programu ponownie?
• Po jakim czasie od wykorzystania wszystkich prób można przystąpić na nowo do programu?

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności w przypadku zapłodnienia pozaustrojowego dopuszcza się zapłodnienie nie więcej niż sześciu żeńskich komórek rozrodczych, chyba że ukończenie przez biorczynię 35. roku życia lub wskazania medyczne wynikające z choroby współistniejącej z niepłodnością lub dwukrotnego nieskutecznego wcześniejszego leczenia metodą zapłodnienia pozaustrojowego uzasadniają zapłodnienie większej ich liczby.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Zapładniane są wszystkie komórki czy określona ilość jak przed programem (dawniej 6 komórek)

Zgodnie z regulaminem uczestnictwa w Programie, Para oraz każdy z uczestników oddzielnie nie może w trakcie uczestnictwa w Programie równocześnie uczestniczyć w żadnej innej procedurze medycznie wspomaganej prokreacji.

Kolejny cykl pobrania i zapłodnienia komórki jajowej lub wykorzystania zarodków pochodzących z dawstwa nie może być wykonany bez wykorzystania wszystkich wcześniej uzyskanych i przechowywanych zarodków, z wyłączeniem sytuacji, w której stwierdzono, że przeniesienie zarodka łączy się ze znacznie większym ryzykiem urodzenia dziecka dotkniętego wadą, która skutkowałaby ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą (zarodek nie jest zdolny do prawidłowego rozwoju).

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy można zrobić dwie stym. pod rząd aby uzyskać więcej zarodków i móc je wysłać do badania PGT?

Nadmiarowe oocyty można zamrozić nieodpłatnie w ramach Programu. Wykorzystanie zamrożonych komórek w kolejnym cyklu zmniejszy jego liczbę o jeden. Oznacza to, że rozmrożenie 6 oocytów i wykorzystanie ich do kolejnej procedury in vitro jest jednoznaczne z wykorzystaniem kolejnego cyklu w ramach programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy rozmrożenie i zapłodnienie oocytów to oddzielna procedur czy kontynuacja poprzedniej?

W przypadku nieodpowiedniej reakcji na przeprowadzoną w ramach programu stymulację jajeczkowania - tj. brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch następujących bezpośrednio po sobie cyklach stymulacji do in vitro, w każdym z osobna, następuje wykluczenie pary z programu z wykorzystaniem własnych komórek jajowych. W takim przypadku parze pozostaje możliwość skorzystania ze scenariuszy z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub z adopcją zarodka.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jesteśmy z mężem po pierwszej punkcji, brak komórek jajowych. Podchodzimy do kolejnej próby. Co jeśli znowu się nie uda? Wypadamy z programu?

Ministerstwo Zdrowia nie posiada uprawnień do brania udziału w kierowaniu procesem diagnostyczno- leczniczym pacjenta, dlatego też nie ma wpływu na sposób ich diagnozowania i leczenia. Odpowiedzialnym za prowadzenie procesu diagnostyczno-leczniczego u pacjenta jest lekarz. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.

W przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia pojęcie cykl oznacza pobranie, zapłodnienie komórek rozrodczych zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności oraz wykonanie takiej liczby transferów, która doprowadzi do wykorzystania – przeniesienia do organizmu kobiety – wszystkich powstałych zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku przerwania stymulacji z uwagi na przeciwwskazania medyczne nie można mówić o utracie cyklu. Pacjentka ma prawo podejść ponownie do stymulacji w ramach rozpoczętego cyklu.

Program nie przewiduje takiej możliwości.

Wykluczenie z Programu z wykorzystaniem własnych komórek jajowych następuje w przypadku nieodpowiedniej reakcji na przeprowadzoną w ramach Programu stymulację jajeczkowania - tj. brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch cyklach stymulacji do in vitro, w każdym z osobna. W takim przypadku parze pozostaje możliwość skorzystania ze scenariuszy z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub z adopcją zarodka.

Nie, w takiej sytuacji nie można mówić o utracie cyklu, gdyż nie doszło do zapłodnienia komórek jajowych.

Zgodnie z art. 9 ustawy o leczeniu niepłodności w przypadku zapłodnienia pozaustrojowego dopuszcza się zapłodnienie nie więcej niż sześciu żeńskich komórek rozrodczych, chyba że ukończenie przez biorczynię 35. roku życia lub wskazania medyczne wynikające z choroby współistniejącej z niepłodnością lub dwukrotnego nieskutecznego wcześniejszego leczenia metodą zapłodnienia pozaustrojowego uzasadniają zapłodnienie większej ich liczby.

Jednocześnie, mając na uwadze, że Program finansowany jest ze środków publicznych, wydatkowanie środków powinno odbywać się w sposób celowy i oszczędny. Należy dążyć do zapłodnienia możliwie największej liczby komórek jajowych, zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności.

Nie. Po wykorzystaniu wszystkich, dostępnych w ramach Programu cykli leczenia para kończy udział w Programie. Dalsze postępowanie należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Wyłączenie z Programu w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia powoduje nieodpowiednia reakcja na przeprowadzoną w ramach Programu stymulację jajeczkowania, czego wyrazem jest brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch następujących po sobie cyklach stymulacji, w każdym z osobna.

Decyzje w przedmiotowym zakresie podejmuje lekarz prowadzący.

Wyłączenie z Programu w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych powodują przeciwwskazania medyczne, w tym nieodpowiednia reakcja na przeprowadzoną w ramach Programu stymulację jajeczkowania, czego wyrazem jest brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch cyklach stymulacji, w każdym z osobna. Zgodnie z założeniami Programu, o dyskwalifikacji przesądza brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek w dwóch następujących po sobie cyklach stymulacji.

Wyłączenie z Programu w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia powoduje nieodpowiednia reakcja na przeprowadzoną w ramach Programu stymulację jajeczkowania, czego wyrazem jest brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch następujących po sobie cyklach stymulacji, w każdym z osobna. Decyzje w przedmiotowym zakresie podejmuje lekarz prowadzący. Para nadal może skorzystać z maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 4 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu; maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia.

Procedura z wykorzystaniem komórek jajowych zdeponowanych przed rozpoczęciem Programu pomniejsza pulę dostępnych cykli o 1.

Został wykorzystany jeden cykl. Kolejna stymulacja będzie oznaczała wykorzystanie kolejnego cyklu leczenia. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że w przypadku nieodpowiedniej reakcji na przeprowadzoną w ramach programu stymulację jajeczkowania - tj. brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch następujących po sobie cyklach stymulacji do in vitro, w każdym z osobna, następuje wykluczenie pary z programu z wykorzystaniem własnych komórek jajowych. W takim przypadku parze pozostaje możliwość skorzystania ze scenariuszy z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub z adopcją zarodka.

Po wykorzystaniu 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia, para ma prawo jeszcze skorzystać z maksymalnie 2 scernariuszy in vitro: z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu lub z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia. Po wykorzystaniu wszystkich procedur i nie uzyskaniu ciąży nie ma możliwości powtórnego zakwalifikowania do programu.

Tak, przysługuje Państwu czwarty cykl na własnych komórkach, o ile wciąż spełniają Państwo warunki kwalifikacji.

Wyłączenie z Programu w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych powodują przeciwwskazania medyczne, w tym nieodpowiednia reakcja na przeprowadzoną w ramach Programu stymulację jajeczkowania, czego wyrazem jest brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek jajowych w dwóch cyklach stymulacji, w każdym z osobna. Zgodnie z założeniami Programu, o dyskwalifikacji przesądza brak pozyskania co najmniej dwóch dojrzałych komórek w dwóch następujących po sobie cyklach stymulacji.

Wizyta po punkcji powinna zostać zrealizowana w ramach rozpoczętego cyklu. Para pozostająca uczestnikami Programu ma prawo do skorzystania z bezpłatnej konsultacji psychologicznej. Podkreślić należy, iż co do zasady celem konsultacji psychologicznych w ramach Programu jest weryfikacja w zakresie gotowości do rodzicielstwa, procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz doraźna pomoc psychologiczna w związku z możliwym niepowodzeniem procedury. Wizyty psychologiczne w ramach Programu nie mogą zastąpić terapii.

Po skorzystaniu sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu para nie ma możliwości ponownego przystąpienia do Programu.

Skorzystanie z komercyjnej procedury in vitro wymaga wcześniejszej rezygnacji z uczestnictwa w Programie refundacji in vitro. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

Wyjątek od wskazanej reguły stanowi możliwość skorzystania z komercyjnej procedury medycznie wspomaganej prokreacji z wykorzystaniem własnych oocytów przez pary uczestniczące w Programie, które – zgodnie z zasadami kwalifikacji i dyskwalifikacji – mają wyłącznie możliwość leczenia z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub zarodka dawców, tymczasem nie mają gotowości na rodzicielstwo niegenetyczne. Zasada ta obowiązuje od 1 stycznia br.

W takim przypadku parze pozostaje możliwość skorzystania ze scenariuszy z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub z adopcją zarodka.

Co do zasady nie można równolegle uczestniczyć w innej procedurze medycznie wspomaganej prokreacji – dotyczy to pary i każdego z partnerów, z wyjątkiem szczególnej sytuacji dotyczącej dawstwa i braku gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego.

Cykl rozpoczyna przygotowanie planu leczenia ICSI. Realizator nie może przerwać cyklu tłumacząc się brakiem środków, gdyż obowiązkiem realizatora, jest zabezpieczenie środków finansowych przed rozpoczęciem cyklu. W przypadku przerwania cyklu powołując się brak środków oznaczać to może niewłaściwe rozporządzenie przyznaną dotacją.

Przedłużanie programów polityki zdrowotnej jest możliwe, w zakresie Programu in vitro na ten moment nie posiadamy wiążących decyzji. Niezależnie od powyższego, wskazuję, iż realizacja Programu została określona w ustawie i do czasu kiedy nie zostanie ona znowelizowana Program będzie realizowany.

Program finansowany jest ze środków publicznych, których dysponowanie powinno odbywać się w sposób celowy, rzetelny, racjonalny i oszczędny, zatem w ramach opracowań brano pod uwagę również efektywność kosztową.

Procedura DuoStim jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku wskazań, w szczególności w przypadku pacjentów z grupy „low responders”. Proszę omówić sytuację bezpośrednio z lekarzem prowadzącym.

Nie, w każdym cyklu transferuje się wszystkie powstałe zarodki, bez względu na ich liczbę.

Tak, program refunduje przechowywanie zamrożonych zarodków utworzonych w ramach Programu do momentu ich wykorzystania lub do końca programu, to jest do XII 2028 r.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy program obejmuje przechowywanie zamrożonych zarodków?
• Czy przechowywanie zarodków jest refundowane w programie ? Na jaki max. czas?

Finansowanie obejmuje przechowywanie zamrożonych zarodków utworzonych w ramach Programu do momentu ich wykorzystania lub do końca trwania Programu, to jest do XII 2028 r.

Nie, pary te nie muszą przechodzić kwalifikacji, w rozumieniu dokumentacji wskazań do leczenia metodą in vitro.

W ramach Programu nie ma możliwości przeniesienia zarodków do innej kliniki. Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy mając zamrożone zarodki w jednej klinice można przenieść zarodki do innej kliniki?

Koszty przechowywania komórek rozrodczych i zarodków pobranych lub utworzonych w ramach procedur komercyjnych nie są objęte refundacją w ramach Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy mając zamrożone komórki przed 1.06, można przechowywać je w ramach programu za darmo?
• W zeszłym roku w maju podeszliśmy do punkcji uzyskując 4 zarodki. dwa z nich zostały transferowane już po 1 czerwca 2024 w ramach refundacji. Właśnie minął rok i klinika wezwała nas do opłacenia kolejnego roku przechowywania dwóch pozostałych zarodków. Obecnie jestem w ciąży w wyniku transferu drugiego zarodka. Opłatę uiściłam ale nabrałam wątpliwości czy opłata jest uzasadniona, jeżeli jesteśmy teraz w programie rządowym? Czy przez to, że zarodki zostały uzyskane przed 1 czerwca, to opłata kliniki jest należna?

Jeżeli lekarz zlecił depozyt nasienia po zakwalifikowaniu Państwa do Programu, koszty zamrożenia i przechowywania nasienia podlegają refundacji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jeśli lekarz kazał zrobić depozyt nasienia to powinniśmy za niego płacić? Jesteśmy w programie MZ
• Czy mrożenie nasienia na wypadek braku plemników w dniu punkcji jest objęte programem?

W przypadku rezygnacji z uczestnictwa w Programie należy przekazać informację o chęci odstąpienia od udziału w Programie na piśmie do realizatora, u którego para rozpoczęła procedurę zapłodnienia pozaustrojowego. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie. Para może dysponować swoimi zarodkami zgodnie z założeniami ustawy o leczeniu niepłodności.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jeśli po punkcji zrezygnujemy z programu,czy możemy wykorzystać powstałe w nim zarodki komercyjnie?

Transferu zarodków utworzonych przed rozpoczęciem Programu nie należy liczyć jako cykl. Parze po ich transferze będzie nadal przysługiwało prawo skorzystania sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy korzystanie w ramach programu z zamrożonych wcześniej zarodków zmniejszy limit dostępnych w programie cykli?

W ramach Programu można wykorzystać zdeponowane wcześniej nasienie partnera.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy korzystając z programu, można wykorzystać zdeponowane wcześniej nasienie partnera?

Wizyta po nieudanym transferze powinna zostać zrealizowana w ramach rozpoczętego cyklu. Niemniej decyzje w przedmiotowym zakresie podejmuje lekarz prowadzący.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy wizyta po nieudanym transferze jedynego zarodka jaki był zakończony niepowodzeniem jest jednoznaczna z zaczęciem kolejnej procedury? Jeśli na takiej wizycie zostaną rozpisane leki do kolejnej stymulacji. Rozważam zmianę kliniki i nie wiem czy iść na wizytę po nieudanym transferze czy już nie.

Tak. Jeden cykl w Programie oznacza przeprowadzenie pełnej procedury in vitro, w tym stymulacji, punkcji, zapłodnienia komórek jajowych oraz transferów wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• 42 lata w sierpniu czy będę mogła transferować zarodki które uzyskałam wcześniej ?

W przypadku leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego przechowywanie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju jest finansowane w czasie trwania Programu do momentu ich wykorzystania. Po tym czasie para samodzielnie opłaca przechowywanie zarodków do momentu ich wykorzystania lub przekazania do dawstwa zarodków. W celu uzyskania wyjaśnień w indywidualnej sytuacji, proszę o kontakt bezpośrednio z realizatorem.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Po pierwszej procedurze wykonaliśmy badanie zarodków. Dwa z nich okazały się niezdolne do prawidłowego rozwoju (zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności). Czy w takim przypadku będziemy musieli płacić za ich przechowywanie po zakończeniu programu?

Z Programu mogą skorzystać Pary, które przed wejściem w życie Programu miały, w ramach wcześniej realizowanych procedur (niezależne od ich źródeł finansowania), kriokonserwowane i przechowywane zarodki. Tym samym nie ma możliwości transferowania w ramach Programu zarodków powstałych poza programem, po 1.06.2024 r.

Zaleca się hodowlę zarodka do stadium blastocysty. Ostateczną decyzję o długości hodowli zarodków podejmuje lekarz personel medyczny (lekarz/embriolog) na podstawie indywidualnych wskazań medycznych.

Program finansowany jest ze środków publicznych, więc wydatkowanie środków powinno odbywać się w sposób celowy i oszczędny. Należy dążyć do zapłodnienia możliwie największej liczby komórek jajowych, zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności.

Pojęcie „cykl” w przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia oznacza pobieranie, zapładnianie komórek rozrodczych zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności oraz wykonanie takiej liczby transferów, która doprowadzi do wykorzystania – przeniesienia do organizmu kobiety – wszystkich powstałych zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku braku transferu zarodków utworzonych w ramach pierwszego cyklu, brak jest możliwości rozpoczęcia stymulacji w ramach nowego cyklu.

W przypadku korzystania z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia cykl oznacza pobieranie, zapładnianie komórek rozrodczych zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o leczeniu niepłodności oraz wykonanie takiej liczby transferów, która doprowadzi do wykorzystania – przeniesienia do organizmu kobiety – wszystkich powstałych zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju.

Biorąc pod uwagę powyższe, mają Państwo możliwość dokończenia rozpoczętego cyklu oraz transferowania powstałych w ramach cyklu zarodków.

Wizyty i badania odbywają się w ramach Programu.

Zarodki utworzone w ramach poprzedniego Programu powinny być transferowane w ramach kosztów Programu obowiązującego w latach 2013-2016.

Tak, w ramach Programu można skorzystać z kriokonserwowanych komórek jajowych.

W przypadku korzystania ze zdeponowanych własnych komórek jajowych, limit wieku pacjentki w ramach Programu wynosi 45 lat.

Para w pierwszej kolejności powinna transferować zarodki utworzone przed wejściem w życie Programu.

Nadmiarowe oocyty można zamrozić nieodpłatnie w ramach Programu. Wykorzystanie zamrożonych komórek w kolejnym cyklu zmniejszy jego liczbę o jeden.

W przypadku zamrożenia nadliczbowych komórek jajowych w ramach Programu, są one wykorzystywane przy kolejnym cyklu. Pacjentka posiadająca oocyty zamrożone i przechowywane w ramach Programu w kolejnym cyklu nie jest stymulowana oraz nie ma wykonywanej punkcji.

Zamrożone oocyty należy wykorzystać podczas kolejnego cyklu leczenia. Nie ma możliwości wyłączenia ich z Programu.

Nie ma obowiązku mrożenia nadliczbowych komórek jajowych jajowych w ramach Programu.

Decyzję o przechowywaniu bądź utylizacji nadmiarowych oocytów podejmują pacjenci, po konsultacji z personelem medycznym.

Wskazaną sytuację należy rozstrzygać indywidualnie. W przypadku, gdy operacja może nieść za sobą konsekwencje w postaci braku możliwości pozyskania oocytów w późniejszym czasie wówczas lekarz prowadzący może podjąć decyzje o odroczeniu transferu zarodka utworzonego przed wejście w życie Programu oraz stymulacji pacjentki w ramach cyklu.

W ramach Programu nie ma możliwości przeniesienia zarodków do innego ośrodka leczenia niepłodności. Przeniesienie zarodków do innej kliniki możliwe jest jedynie po rezygnacji z uczestnictwa w Programie. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

Jeden. Jeden cykl w Programie oznacza przeprowadzenie pełnej procedury in vitro, w tym stymulacji, punkcji, zapłodnienia komórek jajowych oraz transferów wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. W przypadku scenariuszy z wykorzystaniem oocytów dawczyni jednorazowo można zapłodnić maksymalnie 6 komórek jajowych. Cykl zakończy się po transferowaniu wszystkich zarodków powstałych w rezultacie zapłodnienia oocytów dawczyni. W przypadku scenariusza z adopcją zarodka na jeden cykl składa się transfer pojedynczego zarodka pochodzącego od dawców.

Jeden cykl to przeprowadzenie pełnej procedury in vitro, w tym stymulacji, punkcji, zapłodnienia komórek jajowych oraz transferów wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. Tym samym wykorzystanie zarodków powstałych w ramach Programu nie zmniejsza puli dostępnych cykli leczenia.

W każdym cyklu transferuje się wszystkie powstałe zarodki, bez względu na ich liczbę.

Tak. Cykl zakończy się po transferowaniu wszystkich powstałych zarodków.

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko w ramach Programu i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Transfer zarodków w tym przypadku nie jest nową procedurą, a kontynuacją rozpoczętego cyklu.

Nie. Program nie obejmuje refundacji przechowywania materiału rozrodczego zabezpieczonego przed wejściem w życie Programu.

Zaleca się hodowlę zarodka do stadium blastocysty i transferowanie jednego zarodka. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz, mając na uwadze rekomendacje medyczne oraz indywidualną sytuację zdrowotną pacjentów.

Nie, Program nie obejmuje refundacji przechowywania materiału rozrodczego zabezpieczonego poza Programem.

Oocyty można zamrozić nieodpłatnie w ramach Programu.

Cykl pojedynczy kończy się wraz z wykorzystaniem wszystkich utworzonych zarodków lub nieutworzeniem zarodka zdolnego do prawidłowego rozwoju, lub nie pobraniem komórek jajowych podczas punkcji. W przypadku, gdy cykl rozpoczął się przed 42 rokiem życia pacjentki, wówczas para ma prawo transferowania wszystkich zarodków utworzonych w danym cyklu leczenia.

Tak, koszty transportu zarodków utworzonych przed wejściem w życie Programu do innego ośrodka pokrywacie Państwo na zasadach komercyjnych.

W przypadku leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego przechowywanie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju jest finansowane w czasie trwania Programu do momentu ich wykorzystania. Po tym czasie para samodzielnie opłaca przechowywanie zarodków do momentu ich wykorzystania lub przekazania do dawstwa zarodków.

Kriotransfery w ramach Programu, jeśli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, powinny odbywać się w możliwie krótkim terminie. W przypadku braku przeciwwskazań medycznych maksymalna przerwa to 3 miesiące.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jaki jest limit czasowy pomiędzy criotransferami?
• Czy po dwóch nieudanych transferach mogę sobie zrobić kilka miesięcy przerwy przed kolejnym?
• Kiedy usuwa się z programu? Kilka zarodków zamrożonych ale chce przerwę pół roku zrobić.
• Po nieudanym transferze mamy jeszcze jeden zarodek, jaki jest maksymalny czas do transferu?
• Czy Realizator może wstrzymać transfery w cyklu z przyczyn niezdrowotnych?
• Jaki jest czas na zrealizowanie pełnego cyklu (wszystkie zarodki)?
• W jakim odstępie czasu ma być kolejny transfer zarodka?
• Jaki powinien aktualnie minąć czas między transferami? Placówka daje sobie 3 miesiące.

Co do zasady, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy to prawda, że pomiędzy procedurami może być maksymalnie 3 miesiące przerwy?
• Jaka może być najdłuższa przerwa między procedurami, żeby nie ‚wypaść’ z programu?
• Zakończono procedurę w klinice X. Jaki czas na rozpoczęcie kolejnej procedury w klinice Y?
• Jestem w programie (obecnie wykorzystałam zarodki sprzed 01.06), klinika odpowiada że nie ma obecnie środków na dalsze procedury… czy to jest dopuszczalne?

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Z uwagi na brak informacji odnośnie powodów nie rozpoczęcia kolejnej procedury, nie ma możliwości udzielenia wiążącej odpowiedzi. Zalecam w tej sprawie kontakt z realizatorem. Jednocześnie nadmieniam, iż w przypadku pacjentów, którzy nie wywiązali się z obowiązków regulaminowych oraz nie podeszli do kolejnego cyklu ze względów innych niż medyczne, pacjenci mogą zostać przekierowani na koniec kolejki oczekujących.

Tak, słaba kondycja psychiczna może stanowić przesłankę do odroczenia procedury. Przyczyna powinna zostać potwierdzona przez lekarza i odnotowana w dokumentacji medycznej.

W Programie określono, iż potwierdzenie spełnienia kryteriów kwalifikacyjnych do Programu ma miejsce przed każdym kolejnym cyklem w ramach Programu, nie wcześniej jednak niż miesiąc przed rozpoczęciem kontrolowanej stymulacji jajeczkowania. Niemniej jednak, to lekarz prowadzący indywidualnie ustala ramy czasowe w zakresie poszczególnych interwencji, mając na względzie ww. wskazanie oraz sytuację medyczną pacjenta. Przeciwskazania medyczne uzasadniają odroczenie rozpoczęcia procedury.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy po zakończeniu cyklu i zmianie kliniki można zgłosić się do nowej kliniki np. po roku przerwy?

Przerwa jest liczona od daty ostatniego transferu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy te Realizator powinien mieć na uwadze, aby przed rozpoczęciem leczenia u danej pary możliwe było zrealizowanie pełnego cyklu (transfer wszystkich powstałych zarodków), a następnie podejście do kolejnego cyklu nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. przerwy jest liczone do wizyty kwalifikacyjnej czy do transferu?

W przypadku przeciwwskazań medycznych okres ten może zostać przedłużony. Nie ma potrzeby ponownej kwalifikacji, jednak przed rozpoczęciem stymulacji niezbędne będzie potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (m.in. wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych). Jeżeli niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro badania stracą ważność, powinny zostać wykonane ponownie, nieodpłatnie.

Rolą Ministerstwa Zdrowia nie jest wydawanie opinii oraz oceny w zakresie zleconej przez lekarza ścieżki terapeutycznej. Decyzje w przedmiotowym zakresie podejmuje lekarz prowadzący realizatora, który jest zobowiązany do przestrzegania Programu i regulaminu.

Decyzje w zakresie przeciwwskazań medycznych podejmuje lekarz prowadzący u realizatora, na podstawie przeprowadzonego wywiadu oraz dokumentacji medycznej. Wizyta odbywa się w ramach Programu.

Tak

Terminy procedur są ustalane przez realizatorów na podstawie indywidualnych planów leczenia oraz biorąc pod uwagę możliwości organizacyjne danego podmiotu. W przypadku braku przeciwwskazań medycznych maksymalna przerwa to 3 miesiące. Wynika to z regulaminu uczestnictwa w Programie.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Jeśli są wskazania medyczne, to można odroczyć rozpoczęcie kolejnego cyklu. Regulamin nie określa maksymalnej długości okresu odroczenia rozpoczęcia kolejnego cyklu.

Potwierdzenie spełnienia kryteriów kwalifikacyjnych do Programu ma miejsce przed każdym kolejnym cyklem w ramach Programu, nie wcześniej jednak niż miesiąc przed rozpoczęciem kontrolowanej stymulacji jajeczkowania. W przypadku wskazań medycznych stymulacja może zostać odroczona. W takim przypadku przed rozpoczęciem stymulacji konieczne będzie potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

Tak. Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Jeśli są wskazania medyczne, to można odroczyć rozpoczęcie kolejnego cyklu.

W przypadku przeciwwskazań medycznych do kontynuowania leczenia w Programie jest Pani zobligowana do powiadomienia realizatora oraz przedłożenia stosownych dokumentów potwierdzających, w celu odroczenia procedury.

Diagnostyka poronień nie stanowi elementu Programu. W przypadku przeciwskazań medycznych oraz konieczności odroczenia transferu jest Pani zobligowana do poinformowania realizatora o ich wystąpieniu.

Wizyta kwalifikacyjna oraz badania niezbędne do kwalifikacji są finansowane w ramach Programu. Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury in vitro są finansowane w ramach Programu. Program nie obejmuje refundacji leków, natomiast udział w nim jest wskazaniem do refundacji leków stosowanych podczas kontrolowanej hiperstymulacji jajników. Refundacja leków stosowanych do stymulacji, podobnie jak tych stosowanych po transferze odbywa się zgodnie z założeniami obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 lipca 2025 r.

Tak, Program refunduje wszystkie koszty procedury zapłodnienia pozaustrojowego, w tym wizyty, badania i procedury związane bezpośrednio z leczeniem in vitro.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie wizyty i badania niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro są finansowane w ramach Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jakie badania dla par są refundowane w ramach Programu In vitro?
• Badania pary pod kątem chorób wenerycznych jest odpłatne, czy w ramach programu In Vitro?
• Czy badania na posiew nasienia są w programie?
• Czy lekarz może zlecić dodatkowe badania, które nie są finansowane w programie?
• Jakie badania krwi wchodzą w program rządowy in vitro?
• Jestem w programie, moja dzisiejsza konsultacja była płatna - czy tak powinno być?

Po transferze zarodka pacjentce przysługują: Test Beta HCG, który sprawdza obecność hormonu ciążowego i jest konieczny do potwierdzenia ciąży (powtarzany u ok. 30% pacjentek) , konsultacja lekarska oraz konsultacja lekarska z badaniem USG, która ma na celu potwierdzenie ciąży klinicznej. Jeżeli lekarz uzna za konieczne wykonanie dodatkowych badań i przeprowadzenie dodatkowych konsultacji przed potwierdzeniem ciąży klinicznej, badania i wizyty powinny odbyć się w ramach refundacji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Ile wizyt obejmuje program po transferze?
• Czy beta HCG po transferze jest refundowana w Programie?
• Badanie progesteronu i estradiolu płatne przy każdej wizycie - czy tak powinno być?
• Czy jak na pierwszej wizycie po + becie nie widać serca, to kolejna jest też refundowana?
• Czy bad. progesteronu 14 dni po transferze jest refundowane?
• Jeśli na wizycie potwierdzającej ciążę nie ma serduszka to czy kolejna również jest darmowa?
• Ile wizyt ref. po transferze, na 1 usg brak zarodka, przychodnia kazała zapłacić za kolejna wizytę i usg
• AZ, pierwsza wizyta po transferze refund. ale brak bicia serca, drugie usg i wizyta juz płatne, dlaczego?
• Dostałam skierowanie na 1 betę 10dpo transferze, ale odpłatnie- czy nie jest to w cenie programu?

Zgodnie z § 5. punkt 1. regulaminu uczestnictwa w Programie, po zakwalifikowaniu pary do Programu wszystkie procedury związane z realizacją procedury zapłodnienia pozaustrojowego, realizowane w ramach części klinicznej i biotechnologicznej są finansowane w ramach Programu.

Wszystkie niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro badania są dla uczestników programu nieodpłatne.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy będąc w programie cytologia, biocenoza i wymazy z kanału i jamy macicy są refundowane?
• Czy posiewy z pochwy powinny być dodatkowo płatne?
• Czy badanie hormonów progesteronu i estradiolu w dniu transferu jest bezpłatne w ramach Programu?
• Czy posiew z szyjki macicy i pochwy są refundowane? Jestesmy w programie od sierpinia.
• Czy posiewy przed transferem powinny być refundowane?

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. W przypadku, gdy lekarz uzna, że dodatkowa procedura zwiększy szanse powodzenia wówczas może on zaproponować ją pacjentowi jedynie nieodpłatnie. Jednocześnie lekarz jest zobligowany do wyjaśnienia pacjentowi powodów jej zastosowania.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Zostaliśmy zakwalifikowani do programu, czy możemy w ramach programu skorzystać z procedury domacicznego wlewu z autologicznego osocza bogatopłytkowego (PRP)? Czy taka procedura może być objęta refundacją czy jest dostępna wyłącznie odpłatnie?

Wizyta kwalifikacyjna do Programu niezależnie od jej rozstrzygnięcia jest bezpłatna. Przygotowanie do wizyty jest niezwykle ważne. Para powinna zgłosić się do wybranego realizatora z dokumentacją medyczną potwierdzającą bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy jeśli na wizycie kwalifikacyjnej nie zakwalifikujemy się, to będziemy za nią płacić?

Wizyta u androloga nie stanowi elementu procedury in vitro i nie jest elementem Programu. Wizytę u androloga można odbyć nieodpłatnie w ramach świadczeń gwarantowanych NFZ.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Lekarz zalecił mężowi wizytę u androloga, czy ta wizyta będzie bezpłatna?

Jeżeli wizyta ma związek z leczeniem powikłań wówczas odbywa się poza Programem. Leczenia powikłań po hiperstymulacji odbywają się na zasadach ogólnych w ramach leczenia szpitalnego.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• W trakcie stymulacji hormony spowodowały duszności i inne efekty uboczne, pojechałam na wizytę za którą również musiałam zapłacić. Czy klinika ma prawo pobierać opłaty od nas w tej sytuacji?

Wszystkie niezbędne wizyty i badania związane z transferem zarodków powstałych przed 1 czerwca 2024 r. odbywają się bezpłatnie w ramach programu, pod warunkiem że kobieta w dniu zgłoszenia nie przekroczyła 45. roku życia, a mężczyzna 55. roku życia.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Zarodki uzyskane komercyjnie przed czerwcem 2024 - klinika twierdzi że sam transfer jest rozliczany w ramach programu. Wszystkie badania do transferu jak i monitoring cyklu muszę opłacać komercyjnie Czy to ok?

Nadmiarowe oocyty można zamrozić nieodpłatnie w ramach Programu lub na zasadach komercyjnych. Decyzja w przedmiotowym zakresie leży po stronie pacjentów. W przypadku zamrożenia nadliczbowych komórek jajowych w ramach Programu, są one wykorzystywane przy kolejnym cyklu. Pacjentka posiadająca oocyty zamrożone i przechowywane w ramach Programu w kolejnym cyklu nie jest stymulowana oraz nie ma wykonywanej punkcji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Po punkcji zamroziłam oocyty, żeby nie przechodzić stymulacji drugi raz. Klinika wystawiła mi fakturę. Czy mogę domagać się zwrotu kosztów, i pokrycia ich przez MZ?

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. Mając na względzie powyższe, każdorazowo należy rozstrzygać czy dana wizyta lub badanie jest bezpośrednio związane z procedurą, jeśli tak wówczas powinno odbywać się ramach Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy badania i leczenie immunologiczne zlecone przed transferem są elementem programu?

Wizyty i badania odbywają się w ramach Programu. Czas jest określany w ramach indywidualnego planu leczenia.

Badanie AMH powinno być wykonanie nieodpłatnie po kwalifikacji.

W ocenie Departamentu sytuacja jest niezgodna z założeniami Programu.

Po zakwalifikowaniu pary do Programu wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu.

Klinika nie powinna pobierać opłaty za wizytę związaną z ustaleniem terminu i wydaniem zaleceń do transferu.

Wizyta powinna zostać zrealizowana w ramach Programu.

Jeżeli niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro/transferu zarodków badania wykonane w ramach programu stracą ważność, powinny zostać wykonane ponownie, nieodpłatnie.

Podłoże do transferu zarodków z hialuronianem (podłoże EmbryoGlue) jest refundowane w ramach Programu.

Nie.

Co do zasady Program nie obejmuje diagnostyki niepłodności. Jeżeli badanie jest realizowane w celu potwierdzenia kwalifikacji lub określenia najkorzystniejszego scenariusza lub protokołu stymulacji, wówczas jest wykonywane w ramach Programu.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. W przypadku wskazań medycznych do transferu w znieczuleniu ogólnym odbywa się on w ramach Programu.

Bezpłatne badanie Beta HCG w ramach Programu można wykonać jedynie w siedzibie realizatora programu.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu.W przypadku, gdy lekarz uzna, że dodatkowa procedura zwiększy szanse powodzenia wówczas może on zaproponować ją pacjentowi jedynie nieodpłatnie. Jednocześnie lekarz jest zobligowany do wyjaśnienia pacjentowi powodów jej zastosowania. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku wskazań, badania powinny być wykonane w ramach Programu. Para nie powinna ponosić kosztów z tego tytułu.

Pobieranie opłat z tytułu kosztów leczenia od uczestników Programu nie jest właściwą praktyką.

Po zakwalifikowaniu do Programu realizator nie pobiera od uczestników Programu opłat z tytułu kosztów leczenia, a wszystkie niezbędne badania odbywają się w ramach Programu.

Tak. Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury in vitro są finansowane w ramach Programu. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie.

Wizyta w związku z plamieniem lub krwawień po transferze, a także krwawieniem z dróg rodnych są realizowane w ramach Programu, nieodpłatnie. Jednocześnie podkreślić należy, iż w przypadku reakcji lub zdarzenia niepożądanego wymagających interwencji wychodzących poza zakres działalności ośrodka medycznie wspomaganej prokreacji, świadczenia udzielane są na zasadach ogólnych.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. W przypadku konieczności powtórzenia badań, są one realizowane w ramach Programu. O aktualności badań decyduje lekarz prowadzący.

Lista badań została określona w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2015 r. w sprawie wymagań zdrowotnych dla kandydata na dawcę komórek rozrodczych w celu dawstwa partnerskiego i dawstwa innego niż partnerskie oraz dla biorczyni komórek rozrodczych i zarodków oraz szczegółowych warunków pobierania komórek rozrodczych w celu zastosowania w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji (Dz. U. poz. 1718 oraz z 2024 r. poz. 77).

Tak.

Wszystkie niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro badania są dla uczestników programu nieodpłatne. Leczenie infekcyjne nie jest elementem Programu, świadczenie może zostać zrealizowane na zasadach ogólnych w ramach NFZ.

USG piersi nie jest elementem Programu. USG piersi można wykonać w ramach świadczeń gwarantowanych NFZ. Skierowanie na badanie może wystawić każdy lekarz specjalista, w tym ginekolog.

O konieczności wykonania badań decyduje lekarz prowadzący. Wszystkie niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro badania są dla uczestników programu nieodpłatne.

Nie. Wszystkie niezbędne do przeprowadzenia procedury in vitro badania są dla uczestników programu nieodpłatne.

W tym przypadku wydaje się, że test Roma służy diagnostyce onkologicznej w związku z tym nie jest elementem procedury in vitro. Decyzję ostateczną w tym zakresie podejmie lekarz.

W ramach Programu para ma prawo skorzystać z 6 procedur in vitro, w tym:

maksymalnie 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia,

maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu;

maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia.

Wszystkie wizyty związane z procedurą in vitro są bezpłatne w ramach Programu.

Wizyta kontrolna po punkcji powinna zostać zrealizowana w ramach Programu.

W uzasadnionych przypadkach finansowane będą:

• aktywacja oocytów,
• dojrzewanie oocytów - dojrzewanie komórek in vitro (IVM, ang. In Vitro Maturation),
• aktywacja plemników (podłoże z inhibitorem cMP),
• zapłodnienie metodą HBA – PICSI,
• selekcja plemników metodą mikroprzepływów - ZyMōt, Fertile Chip,
• podłoże do transferu zarodków z hialuronianem - Podłoże EmbryoGlue.

Jeżeli lekarz zaleci dodatkową procedurę (spoza powyższej listy), która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury in vitro są finansowane w ramach Programu. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy nacięcie otoczki zarodka AH jest refundowane w ramach programu?
• Lekarz powiedział, że mogę wybrać tylko jedną z dodatkowych procedur, a za resztę będzie dopłata.
• Po nieudanym transferze zaproponowano mi mezoterapię endometrium, aby zwiększyć szanse na powodzenie kolejnego transferu. Czy jeśli jesteśmy zakwalifikowani do Programu dofinansowania to i tak musimy płacić dodatkowo, za zaproponowaną procedurę?
• Czy procedura PICSI jest refundowana w ramach Programu?
• Czy technika IMSI jest refundowana w ramach Programu?
• Lekarz zalecił w naszym przypadku Embryogen, czy słusznie dopłaciliśmy?
• Wlew intralipid - płatny w ramach Programu, czy nie?
• Lekarz zastosował metodę IMSI-MSOME przy zapłodnieniu komórek. Czy powinniśmy za nią płacić?
• Czy w ramach programu można skorzystać z mezoterapii jajników przy niskim AMH (np. amh < 0,5)?
• Czy podanie PRP do jamy macicy jest płatne, będąc w Programie. Lekarz powiedział że tak.
• Czy badanie sprawdzające czy w endometrium nie ma stanu zapalnego jest w ramach programu?
• Po nieudanym transferze, lekarz prowadząca zaproponowała mezoterapię endometrium, aby zwiększyć szanse na powodzenie kolejnego transferu. Przy czym powiedziała, że jest to dodatkowa procedura poza Programem dofinansowania i dlatego jest ona płatna. Czy lekarz prowadząca ma rację? Czy jeśli jesteśmy zakwalifikowani do Programu dofinansowania to i tak musimy płacić dodatkowo, za zaproponowaną procedurę? Dodam że przystąpiliśmy do Programu z zarodkami sprzed 01.06. Czy takie pary, mają te same prawa do refundacji potrzebnych badań i dodatkowych procedur, jak pary które "startują" z procedurą In Vitro i Programem w tym samym czasie?
• Czy intralipid po zaleceniu immunologa przed transferem, powinien być płatny?
• Czy mezoterapia jajników po 3 nieudanych procedurach z programu może być refundowana?
• Czy aktywacja oocytów i fertile chip jest bezpłatne w programie ministerialnym?
• Czy jest w planach refundacja IMSI?

Histeroskopia diagnostyczna nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy histeroskopia jest płatna w Programie?
• Czy po kwalifikacji do programu histeroskopia może być wykonana w ramach refundacji?
• Histeroskopia z biopsją zrobiona podczas udziału w programie. Klinika może pobrać opłatę?
• Czy będąc w programie przed transferem wyszedł polip w macicy i chyba będzie histeroskopia. Czy ona będzie płatna czy w ramach programu?
• Czy w ramach programu można mieć wykonana histeroskopie? Przy samych niepowodzeniach

Badania genetyczne zarodków nie są refundowane w ramach programu. Pacjenci, którzy mają wskazania do w/w badań mogą je wykonać na zasadach komercyjnych.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Lekarz rekomenduje badanie zarodków - czy to nie powinno być bezpłatne?

Biopsja nie jest częścią samej procedury in vitro. To badanie diagnostyczne, które pomaga wybrać najlepszą metodę leczenia – in vitro, leczenie hormonalne, a czasem inseminację z nasieniem dawcy.

Na ten moment biopsja może być wykonana w ramach programu tylko wtedy, gdy pacjent już do niego zakwalifikował się, a potrzeba wykonania biopsji pojawiła się w trakcie leczenia.

Diagnostyka przed kwalifikacją (w tym biopsja) jest poza programem i nie podlega refundacji.

Trwają analizy, czy w przyszłości biopsja będzie mogła być włączona do programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy biopsja mikroTESE jest refundowana w Programie?
• Czy dopiero po wykonanej biopsji jądra u męża możemy być zakwalifikowany do programu?
• Kryptozoospermia stwierdzona czy biopsja mtessa refundowana w tym przypadku?
• W jakich przypadkach refundowana biopsja mtessa?
• Biopsja mtessa refundowana przy kryptozoospermi?
• Biopsja jądra-czy jest refundowana?
• Jesteśmy zakwalifikowani do programu, maż miał m-tese ale nie udało się uzyskać ciąży. 1 procedura zakończona poronieniem, druga nie udało się znaleźć plemników w materiale. Ja mam zamrożone oocyty. Czy kolejna m-tese może być finansowana z programu?
• Czy po zakwalifikowaniu do programu biopsja jąder będzie refundowana? (azoospermia)
• Czy można się starać o biopsję jąder mtessa refundowanie?

Jeśli lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy badanie receptywności endometrium jest finansowana w ramach Programu?
• Czy scratching endometrium jest finansowany w ramach Programu?
• Czy test Era jest refundowany w ramach rządowego programu?
• Czy scratching endometrium w celu zwiększenia prawdopodobieństwa powodzenia transferu wchodzi w refundację?
• Czy jeżeli lekarz sugeruje badanie receptywności endometrium? Ma ono być wykonane prywatnie?

Diagnostyka preimplantacyjna nie jest świadczeniem wchodzącym w zakres Programu i nie stanowi elementu procedury medycznie wspomaganej prokreacji. Badanie genetyczne zarodków powstałych metodą zapłodnienia pozaustrojowego nie warunkuje jej przebiegu, nie jest etapem procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz odbywa się niezależnie, poza Programem.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Dlaczego badania genetyczne zarodków nie są refundowane?
• Czy planujecie dodać do programu badania genetyczne zarodków które są bardzo kosztowne?
• Dlaczego tak drogie badania zarodka PGT nie są ujęte w programie?
• Czy jest w planach wdrożenie finansowania PGD?

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 442) zarodkiem zdolnym do prawidłowego rozwoju jest zarodek, spełniający łącznie następujące warunki: 1) tempo i sekwencja podziału komórek, stopień rozwoju w odniesieniu do wieku zarodka, budowa morfologiczna uprawdopodobniają prawidłowy rozwój; 2) nie stwierdzono u niego wady, która skutkowałaby ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku, gdy zarodek spełnił wymienione przesłanki, wówczas zostaje on uznany za zdolny do prawidłowego rozwoju. Jednocześnie wskazać należy, iż w takiej sytuacji brak jest przesłanek do zaniechania jego transferu.

W sytuacji, gdy zarodek okaże się niezdolny do prawidłowego rozwoju oraz nie dojdzie do transferu, cykl uważa się za zakończony. W takiej sytuacji para może zmienić Realizatora przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy jeśli adoptowany zarodek po badaniu PGT-A okaże się wadliwy, to procedura przepada?
• Chcemy zmienić klinikę, został 1 zarodek niewskazany do transferu (wada). Co dalej?
• Co się dzieje z zarodkami uznanymi za wadliwe w badaniu pgt?
• Czy można zmienić realizatora programu jeżeli w klinice mam nieprawidłowy zarodek po pgt?

Badanie kariotypów jest elementem diagnostyki i nie jest objęte finansowaniem w ramach Programu. W przypadku wskazań, badanie kariotypu jest dostępne w ramach świadczeń gwarantowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jeżeli lekarz zaleca badanie kariotypów dla mężczyzny czy wtedy badanie jest w ramach nfz?

Badania genetyczne oraz immunologiczne nie są elementem Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy badania immunologiczne i genetyczne są finansowane w ramach Programu?

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury in vitro są finansowane w ramach Programu. W uzasadnionych przypadkach finansowana jest również aktywacja oocytów (w sytuacji niskiego odsetka zapłodnień (poniżej 30%) w poprzedniej procedurze zapłodnienia pozaustrojowego lub w przypadkach globozoospermii). Ponadto jeśli lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy aktywacja oocytów jest przewidziana w ramach programu?

Konsultacja genetyczna przed wykonaniem diagnostyki preimplantacyjnej nie jest elementem Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy konsultacja genetyczna związana z badaniem zarodków jest refundowana w ramach Programu?

Stosowanie preimplantacyjnej diagnostyki genetycznej w ramach procedury medycznie wspomaganej prokreacji jest dozwolone wyłącznie ze wskazań medycznych. Badania zarodków poprzedza się poradnictwem genetycznym. To genetyk decyduje o zasadności przeprowadzenia badań preimplantacyjnych. W przypadku wskazań do do w/w badań, pacjenci mogą je wykonać na zasadach komercyjnych.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy można zrobić badanie genetyczne zarodków na życzenie, czy tylko gdy są wskazania?

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 442) zarodkiem zdolnym do prawidłowego rozwoju jest zarodek, spełniający łącznie następujące warunki:

1) tempo i sekwencja podziału komórek, stopień rozwoju w odniesieniu do wieku zarodka, budowa morfologiczna uprawdopodobniają prawidłowy rozwój;

2) nie stwierdzono u niego wady, która skutkowałaby ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą.

Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku, gdy zarodek spełnił wymienione przesłanki, wówczas zostaje on uznany za zdolny do prawidłowego rozwoju. Jednocześnie wskazać należy, iż w takiej sytuacji brak jest przesłanek do zaniechania jego transferu. Rozpoczęcie kolejnego cyklu leczenia w ramach Programu możliwe jest po przeniesieniu do organizmu kobiety wszystkich powstałych w poprzednim cyklu zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Posiadamy zamrożony zarodek po badaniu PGT-A o statusie mozaiki. Po konsultacji z genetykiem, decyzja o wykorzystaniu embrionu zależy tylko od nas. Zarodek posiada większą część materiału genetycznego prawidłowego. W związku z powyższym mamy wątpliwości czy wg MZ taki zarodek będzie traktowany jako zdolny do prawidłowego rozwoju czy też nie? I czy jeśli nie zdecydujemy się na jego transfer to czy będziemy mogli podejść do nowego cyklu dofinansowanego z Programu Rządowego?

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 442) zarodkiem zdolnym do prawidłowego rozwoju jest zarodek, spełniający łącznie następujące warunki:

1) tempo i sekwencja podziału komórek, stopień rozwoju w odniesieniu do wieku zarodka, budowa morfologiczna uprawdopodobniają prawidłowy rozwój;

2) nie stwierdzono u niego wady, która skutkowałaby ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą.

Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku, gdy zarodek spełnił wymienione przesłanki, wówczas zostaje on uznany za zdolny do prawidłowego rozwoju. Jednocześnie wskazać należy, iż w takiej sytuacji brak jest przesłanek do zaniechania jego transferu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Mam zarodek warunkowo rekomendowany do transferu po badaniu pgt-a z czymś co się nazywa “niski mozaicyzm” mimo wszystko boję się go transferować, nie chcę też go oddać. Czy mogę rozpocząć kolejny cykl?

Histeroskopia diagnostyczna nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych. Skierowanie na NFZ może wystawić każdy lekarz posiadający umowę z NFZ lub pracujący w placówce, która ma taką umowę.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy jeśli lekarz zleci histeroskopie będzie ona w refundacji ? Czy lekarz kliniki in vitro może wystawić skierowanie na histeroskopie aby wykonać ją na NFZ?

Badania genetyczne pacjentów nie są elementem Programu. Diagnostykę genetyczną można przeprowadzić w ramach świadczeń gwarantowanych. Badania genetyczne zarodków również nie są refundowane w ramach Programu. Pacjenci, którzy mają wskazania do w/w badań mogą je wykonać na zasadach komercyjnych.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy program przewiduje badania genetyczne rodziców albo zarodków zaraz po punkcji (oczywiście dla chętnych par), żeby uniknąć podawania chorych, niebadanych zarodków? Koszty badania ich na własną rękę są olbrzymie.

Refundacja w ramach Programu obejmuje wszystkie elementy niezbędne do przeprowadzenia procedury zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro). Program nie obejmuje diagnostyki ani też leczenia niepłodności innymi metodami. Leczenie niepłodności – w tym leczenie niepłodności męskiej – jest dostępne w ramach m.in. świadczeń gwarantowanych, finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ).

Konsultacja immunologiczna nie jest elementem Programu oraz odbywa się niezależnie poza nim. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. Rolą Ministerstwa Zdrowia nie jest wydawania opinii oraz oceny w zakresie zleconej przez lekarza ścieżki terapeutycznej. W przypadku wątpliwości zachęcam do bezpośredniego kontaktu z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania wyjaśnień w przedmiotowym zakresie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy lekarz może odmówić transferu jeśli nie zgadzam się na szczepienia limfocytami (porada immunologa)?

Diagnostyka niepłodności nie stanowi elementu Programu. O postępowaniu klinicznym i konieczności pogłębienia diagnostyki decyduje lekarz prowadzący.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy w przypadku niepowodzeń 2 transferów mogę poprosić lekarza o dodatkowe badania z programu?

Umożliwia się również parom zakwalifikowanym do Programu wykonywanie diagnostyki preimplantacyjnej na zasadach komercyjnych, w przypadku wskazań.

Podkreślenia wymaga, iż diagnostyka preimplantacyjna nie jest świadczeniem wchodzącym w zakres Programu i nie stanowi elementu procedury medycznie wspomaganej prokreacji. Badanie genetyczne zarodków powstałych metodą zapłodnienia pozaustrojowego nie warunkuje jej przebiegu, nie jest etapem procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz odbywa się niezależnie, poza Programem.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy w inv dawstwo zarodka można zbadać genetycznie? Na koszt pacjenta

Tak, technika selekcji plemników mikroprzepływami jest objęta refundacją w ramach programu w przypadku wskazań.

Biopsja endometrium związana m.in z diagnostyką lub leczeniem onkologicznym nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne badania i części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. Mając na względzie powyższe, każdorazowo należy rozstrzygać czy dane badanie jest bezpośrednio związane z procedurą, jeśli tak wówczas powinno odbywać się ramach Programu. Histeroskopia diagnostyczna co do zasady nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych.

Tak, procedura ICSI jest objęta refundacją. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Wskazane badanie nie jest refundowane. Ponadto, wykonanie nieinwazyjnej przedimplantacyjnej diagnostyki zarodków utworzonych w ramach Programu jest niewskazane.

Polskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i Embriologii (PTMRiE) opierając się na doniesieniach naukowych oraz rekomendacjach Europejskiego Towarzystwa Rozrodu Człowieka i Embriologii (ESHRE) stwierdza jednoznacznie, że nieinwazyjne preimplantacyjne badania genetyczne (niPGT), wykorzystujące płyn ze zużytych pożywek hodowlanych jako źródło materiału genetycznego do określenia statusu genetycznego zarodka (w tym Embrace), są nadal w fazie badań i nie powinny mieć rutynowego zastosowania klinicznego (ESHRE PGT Consortium and SIG Embryology good practice recommendations for polar body and embryo biopsy for PGT, Human Reproduction Open, Volume 2020, Issue 3, 2020).

Obecnie nadal brak jest wystarczających dowodów naukowych potwierdzających zgodność wyników uzyskiwanych przy udziale ww. metody z metodami rutynowo stosowanymi (analiza DNA z komórek pochodzących z zarodka) w badaniach preimplantacyjnych. Jednym z ograniczeń wspomnianej techniki jest trudność w odróżnieniu DNA pochodzącego z zarodka od źródeł zanieczyszczenia DNA, które są obecne w podłożach hodowlanych. Konieczna jest dalsza optymalizacja tej metody, w związku z tym taki sposób pozyskiwania materiału genetycznego do badań preimplantacyjnych jest obecnie dozwolony wyłącznie w celach naukowych.

Pacjenci, którzy mają wskazania do badań genetycznych zarodków mogą je wykonać na zasadach komercyjnych.

Badania i leczenie immunologiczne nie są elementem Programu.

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu. Biorąc pod uwagę powyższe, po potwierdzeniu ciąży w badaniu ultrasonograficznym, pacjentka kończy procedurę i nie przysługują jej już dodatkowe świadczenia w ramach refundacji.

Infekcja nie dyskwalifikuje pary z udziału w Programie, jednak leczenie infekcyjne nie jest elementem Programu. Świadczenie może zostać zrealizowane na zasadach ogólnych w ramach NFZ.

Leczenie immunologiczne nie jest elementem Programu.

O tym, czy dana procedura jest niezbędna decyduje lekarz. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Mając na względzie powyższe, każdorazowo należy rozstrzygać czy dane badanie jest bezpośrednio związane z procedurą, jeśli tak wówczas powinno odbywać się ramach Programu.

Program finansuje wyłącznie procedury związane z leczeniem niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro). Diagnostyka przyczyn niepłodności nie jest objęta finansowaniem w ramach Programu. Badania diagnostyczne można wykonać w ramach świadczeń gwarantowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Co do zasady nie stanowią elementu Programu. Pacjent może je mieć wykonywane na zasadach ogólnych. Jednocześnie wyjaśniam, iż po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. W przypadku, gdy lekarz uzna, że dodatkowa procedura zwiększy szanse powodzenia wówczas może on zaproponować ją pacjentowi jedynie nieodpłatnie. Jednocześnie lekarz jest zobligowany do wyjaśnienia pacjentowi powodów jej zastosowania. Jednocześnie wymieniony powód, nie stanowi przesłanki wyłączającej z Programu.

Para w ramach Programu nie pokrywa kosztów kwalifikacji oraz leczenia. Po zakwalifikowaniu do Programu realizator nie pobiera od uczestników Programu opłat z tytułu kosztów leczenia. Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury zapłodnienia pozaustrojowego potrzebne do jej skutecznego i bezpiecznego przeprowadzenia są finansowane w ramach Programu. Mając na względzie powyższe, każdorazowo należy rozstrzygać czy dana wizyta lub badanie jest bezpośrednio związane z procedurą, jeśli tak wówczas powinno odbywać się ramach Programu.

Co do zasady biopsja endometrium związana m.in z diagnostyką lub leczeniem onkologicznym nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych. Niemniej, w sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne. Zastosowanie podłoża do transferu zarodków z hialuronianem jest objęte refundacją w ramach programu.

Biopsja jądra jest finansowana przez NFZ jedynie w przypadku podejrzenia nowotworu jądra. W innych sytuacjach, takich jak diagnostyka niepłodności męskiej, zabieg jest odpłatny.

Skierowanie na NFZ może wystawić każdy lekarz posiadający umowę z NFZ lub pracujący w placówce, która ma taką umowę.

Badania genetyczne zarodków nie są refundowane w ramach Programu. Pacjenci, którzy mają wskazania do w/w badań mogą je wykonać na zasadach komercyjnych. Jednocześnie w przypadku wskazań do diagnostyki zarodków, Pacjenci nie są zobligowani do jej przeprowadzenia. Lekarz nie może uzależniać kolejnych transferów od wykonania w/w badań.

Po zakwalifikowaniu pary wszystkie niezbędne części procedury in vitro są finansowane w ramach Programu. W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne.

Histeroskopia diagnostyczna nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych. Skierowanie na NFZ może wystawić każdy lekarz posiadający umowę z NFZ lub pracujący w placówce, która ma taką umowę.

Tak. Histeroskopia diagnostyczna nie jest elementem Programu. Zabieg ten jest dostępny w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Pacjentka może mieć udzielane świadczenia na zasadach ogólnych.

Leczenie ginekologiczne nie jest elementem Programu. Świadczenie może zostać zrealizowane na zasadach ogólnych w ramach NFZ.

O postępowaniu klinicznym i konieczności pogłębienia diagnostyki decyduje lekarz prowadzący.

Nie. Leczenie immunologiczne nie jest elementem Programu.

Program Polityki Zdrowotnej pn. „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028” nie obejmuje refundacji leków, natomiast udział w nim jest wskazaniem do refundacji leków stosowanych podczas kontrolowanej hiperstymulacji jajników. Refundacja leków stosowanych do stymulacji, podobnie jak tych stosowanych po transferze odbywa się zgodnie z założeniami obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2024 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 lipca 2024 r.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czemu puregon, ovitrelle i leki progesteronowe nie są refundowane? są częścią procedury
• Czy leki na progesteron tj duphaston czy luteina są 100% płatne?

Każda pacjentka objęta leczeniem w ramach Programu Polityki Zdrowotnej pn. „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, na lata 2024-2028” może skorzystać z refundacji leków służących do kontrolowanej hiperstymulacji jajników w każdym cyklu realizowanym w ramach Programu.

Refundacja leków stosowanych do stymulacji, podobnie jak tych stosowanych po transferze odbywa się zgodnie z założeniami Obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 lipca 2025 r.

Lekarz powinien się stosować do obowiązujących zasad.

W sytuacji, gdy lekarz zaleci dodatkową procedurę, która może zwiększyć szanse na sukces, ma obowiązek zaproponować ją bezpłatnie. Lekarz musi również dokładnie wyjaśnić pacjentom, dlaczego dana procedura jest konieczna. Pobieranie jakichkolwiek opłat za dodatkowe procedury jest niedopuszczalne. Jednocześnie wskazuje, iż zakup leku odbywa się na zasadach ogólnych.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Lekarz uznał że do transferu potrzebny jest Atosiban, bo na usg widać skurcze macicy. Zapłaciłam za to 800 zł. Powinnam płacić?
• Czy wlew leku Atosiban przed transferem zarodka jest płatny?
• Klinika zaleciła atosiban do transferu. Koszt 1400 zł. Czy powinna brać za to pieniądze?
• Czy jeśli lekarz zaleca Atosiban na skurcze macicy. Muszę za niego zapłacić?
• Czy jeśli jest potrzebny atosiban to może być podany w dniu transferu?

Refundacja leków stosowanych podczas procedury, podobnie jak tych stosowanych po transferze odbywa się zgodnie z założeniami obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2025 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 kwietnia 2025 r.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• 2 poronienia + trombofilia (hetero) to lek Clexane powinien być z refundacją po transferze ?

Program stanowi odrębne wskazanie refundacyjne. Wskazania refundacyjne są niezależne i nie należy ich łączyć oraz sumować. W przypadku, gdy spełnia Pani podstawowe kryteria refundacyjne, lekarz ma prawo wystawić receptę z refundacją, pomimo wcześniej realizowanych recept, których podstawą wystawienia był udział w Programie.

Refundacja leków odbywa się zgodnie z założeniami Obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 lipca 2025 r. Lekarz powinien się stosować do obowiązujących zasad.

Tak, w ramach Programu można skorzystać z komórek jajowych dawczyni. Do Programu mogą zostać zakwalifikowane pary spełniające łącznie następujące kryteria: 1) pozostające w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu; 2) u których stwierdzono i potwierdzono dokumentacją medyczną, bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do Programu. W ramach Programu para może skorzystać z 6 procedur medycznie wspomaganej reprodukcji w tym z 4 cykli z wykorzystaniem własnych oocytów, 2 cykli z wykorzystaniem oocytów dawczyni lub 6 cykli z adopcją zarodka. W przypadku cykli z wykorzystaniem dawstwa oocytów lub dawstwa zarodka obowiązuje maksymalny wiek w dniu kwalifikacji: mężczyzna do 55. roku życia, kobieta do 45. roku życia. Aby skorzystać z Programu, należy zgłosić się do jednego z ośrodków realizujących program, odbyć wizytę kwalifikacyjną i spełnić określone kryteria medyczne oraz formalne.

Tak, w ramach Programu możliwe jest skorzystanie z dawstwa nasienia.

Uczestnicy programu mają możliwość skorzystania z 6 refundowanych cykli leczenia w tym z:

maksymalnie 4 cykli na własnych komórkach jajowych (chyba, że w dwóch kolejnych symulacjach nie uda się uzyskać dwóch dojrzałych oocytów),

maksymalnie 2 cykli z wykorzystaniem komórki dawczyni

maksymalnie 6 cykli z adopcją zarodka (tu za jeden cykl rozumie się jeden transfer adoptowanego zarodka).

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności to lekarz prowadzący leczenie na podstawie zgodności cech fenotypowych dokonuje wyboru dawcy/dawczyni gamet dla pary.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Lekarz powiedział nam, że komórki będą sprowadzone z zagranicy ile razy możemy się nie zgodzić? I czy możemy mieć kilka kobiet do porównania?
• Lekarz powiedział nam, że komórki będą sprowadzone z zagranicy ile razy możemy się nie zgodzić? I czy możemy mieć kilka kobiet do porównania, czy jak się nie zgodzimy to już nie możemy wrócić do poprzedniej dawczyni?
• Jak mogę być pewna że klinika dobierze dawczynię KJ zgodnie z moim fenotypem na 100%?
• Kto może zapewnić że klinika dobierze D podobnie mojego fenotypu,a nie tylko po gr.krwi?

Program nie reguluje tej kwestii. Rekomenduję zasięgnięcie informacji bezpośrednio u wybranego realizatora.

Limit czasu na znalezienie przez klinikę dawczyni komórki jajowej nie został określony w Programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Ile czasu ma klinika, żeby o kwalifikacji pary podejść do procedury z oocytami dawczyni. Czy to prawda, że klinika ma maksymalnie pół roku?

W ramach Programu zaleca się transferowanie jednego zarodka.

Tak, po wykorzystaniu 2 cykli leczenia z komórkami jajowymi dawczyni para ma możliwość skorzystania z 4 cykli z adopcją zarodka.

W ramach Programu para ma prawo skorzystać z 6 procedur in vitro, w tym: maksymalnie 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia, maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu; maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Ile podejść do procedury in vitro przy nasieniu dawcy?

Zgodnie z ustawą, osoba pełnoletnia urodzona w wyniku procedury wspomaganej prokreacji ma prawo do uzyskania roku i miejsca urodzenia dawców oraz informacji o ich stanie zdrowia. W szczególnych przypadkach opiekun dziecka może uzyskać te informacje, gdy jest to konieczne dla zdrowia dziecka.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jakie informacje, po znalezieniu dla pary dawczyni komórki, można uzyskać na jej temat?

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności dawstwo inne niż partnerskie jest anonimowe.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Dlaczego kobiety nie mogą wiedzieć zdjęcia dawczyni, chociażby z dzieciństwa?

Tak, jeżeli spełnione zostały kryteria kwalifikacyjne i możliwe jest pozyskanie własnych oocytów.

O kwalifikacji do cyklu z wykorzystaniem dawstwa komórki jajowej decyduje lekarz. Ponadto, przystąpienie do Programu z dawstwem oocytu wymaga wizyty u psychologa i uzyskania pozytywnej opinii na okoliczność rodzicielstwa niegenetycznego. Po wykorzystaniu cyklu z dawstwem komórki jajowej możliwe jest skorzystanie z kolejnego cyklu leczenia z wykorzystaniem własnych oocytów, jeżeli spełnione są kryteria kwalifikacyjne i możliwe jest pozyskanie własnych komórek jajowych.

NIe, realizator nie może pobierać opłaty za pozyskanie nasienia dawcy. W przypadku scenariuszy z wykorzystaniem materiału genetycznego dawców (nasienie, oocyty, zarodki) koszty jego pozyskania są refundowane w ramach programu.

Para może skorzystać z zamrożonych wcześniej komórek dawczyni. Procedura ta wyczerpie 1 cykl z komórkami dawczyni.

Opłata została pobrana niesłusznie, wizyta powinna zostać zrealizowana w ramach Programu.

W ramach cyklu istnieje możliwość zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych, co nie jest równoznaczne z tym, że parze korzystającej ze scenariusza II przysługuje 6 oocytów. Za dobór dawczyni odpowiada lekarz prowadzący. Para może zmienić realizatora po zakończonym cyklu medycznie wspomaganej prokreacji. Przypominam, iż w przypadku korzystania z dawstwa oocytów – cykl oznacza - dobór dawczyni, przeprowadzenie u niej niezbędnych badań, pozyskanie oocytów, przechowywanie oocytów, rozmrożenie oocytów, zapłodnienie komórek rozrodczych (utworzenie zarodków) oraz wykonanie takiej liczby transferów, która doprowadzi do wykorzystania – przeniesienia do organizmu kobiety – wszystkich powstałych zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju.

Klinika będąca realizatorem Programu jest zobowiązania do pozyskania komórek dawczyni, w ramach Programu możliwe jest korzystanie z oocytów pozyskanych w innych krajach.

Program nie precyzuje, czy należy używać świeżych, czy mrożonych komórek jajowych; decyzję w tej kwestii podejmuje realizator Programu, biorąc pod uwagę między innymi organizację pracy ośrodka.

W przypadku korzystania z dawstwa oocytów pojęcie cykl oznacza dobór dawczyni, przeprowadzenie u niej niezbędnych badań, pozyskanie oocytów, przechowywanie oocytów, rozmrożenie oocytów, zapłodnienie komórek rozrodczych (utworzenie zarodków) oraz wykonanie takiej liczby transferów, która doprowadzi do wykorzystania – przeniesienia do organizmu kobiety – wszystkich powstałych zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju. W przypadku nieskutecznego zapłodnienia komórek rozrodczych cykl również uznaje się za zakończony.

Zgodnie z artykułem 30 ustawy o leczeniu niepłodności dawstwo i biorstwo komórek rozrodczych jest anonimowe. Dawczynie komórek jajowych wykorzystywanych w celu dawstwa innego niż partnerskie podlegają obowiązkowym badaniom lekarskim i laboratoryjnym, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2015 r. w sprawie wymagań zdrowotnych dla kandydata na dawcę komórek rozrodczych w celu dawstwa partnerskiego i dawstwa innego niż partnerskie oraz dla biorczyni komórek rozrodczych i zarodków oraz szczegółowych warunków pobierania komórek rozrodczych w celu zastosowania w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji.

Oświadczenie zgodnie z art. 751 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 2086 i 2089) składa się wyłącznie w sytuacji, kiedy para korzysta z nasienia anonimowego dawcy bądź z dawstwa zarodka.

Nie, Program nie przewiduje łączenia dawstwa komórki jajowej (scenariusz nr 2) z dawstwem nasienia (scenariusz 1). Program umożliwia skorzystanie z dawstwa zarodka (scenariusz 3).

O kwalifikacji do cyklu z wykorzystaniem dawstwa komórki jajowej decyduje lekarz. Ponadto, przystąpienie do programu z dawstwem oocytu wymaga wizyty u psychologa i uzyskania pozytywnej opinii na okoliczność rodzicielstwa niegenetycznego.

Tak. Kwestia dawstwa zarodków została określone przepisami ustawy o leczeniu niepłodności.

Limit czasu na znalezienie przez klinikę dawczyni komórki jajowej nie został określony w Programie. Informacje dotyczące list oczekujących są zamieszczane na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, nie częściej niż co miesiąc, nie rzadziej jednak niż co kwartał od dnia rozpoczęcia realizacji Programu. Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności lekarz prowadzący leczenie na podstawie zgodności cech fenotypowych dokonuje wyboru dawcy/dawczyni gamet dla pary.

Z programu mogą skorzystać pary, które spełniają następujące kryteria:

• są w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu (wystarczy deklaracja),
• mają potwierdzoną niepłodność lub była ona nieskutecznie leczona – w ciągu 12 miesięcy przed zgłoszeniem do programu,
• wiek (w dniu kwalifikacji) przy korzystaniu z dawstwa oocytów lub zarodka - kobieta przed 45. urodzinami, mężczyzna przed 55.

W przypadku korzystania z dawstwa nasienia, oocytów lub zarodka wymagana jest opinia psychologa o gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego.

Zgodnie z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych prawo skorzystania z Programu mają:

• osoby ubezpieczone obowiązkowo lub dobrowolnie w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
• osoby mieszkające w Polsce, posiadające polskie obywatelstwo lub status uchodźcy, ochronę uzupełniającą, lub czasowe zezwolenie na pobyt.

W ramach Programu para ma prawo skorzystać z 6 procedur in vitro, w tym:

• maksymalnie 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia,
• maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu;
• maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia.

W ramach Programu para ma prawo skorzystać z 6 procedur in vitro, w tym:

maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z maksymalnie 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia,możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu;

maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka = jeden cykl leczenia.

W przypadku, jeżeli dotychczas wykorzystany został jeden cykl z wykorzystaniem komórek dawczyni (niezależnie od liczby transferów) parze przysługuje możliwość skorzystania z 5 procedur z dawstwem zarodka.

Należy również mieć na uwadze, że rozpoczęcie kolejnego cyklu leczenia możliwe jest po wykorzystaniu wszystkich zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju, które powstały w poprzednim cyklu leczenia.

W przypadku scenariusza III za jeden cykl leczenia uważa się jeden transfer zarodka. Program nie określa, w jaki sposób należy dobierać dawców.

Inseminacja nie wchodzi w zakres programu, świadczenie to jest udzielane na zasadach ogólnych.

Limit czasu na znalezienie przez klinikę dawczyni komórki jajowej nie został określony w Programie. Czas oczekiwania na komórkę dawczyni nie jest liczony jako przerwa w leczeniu.

Dopuszcza się wskazane rozwiązanie.

W przypadku scenariusza z wykorzystaniem oocytów dawczyni jednorazowo można zapłodnić maksymalnie 6 komórek jajowych. Cykl zakończy się po transferowaniu wszystkich zarodków powstałych w rezultacie zapłodnienia oocytów dawczyni.

W przypadku scenariusza z adopcją zarodka na jeden cykl składa się transfer pojedynczego zarodka pochodzącego od dawców.

Tak. Przekazanie zarodków do adopcji wymaga wcześniejszej rezygnacji z udziału w Programie. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

Powrót do pierwszego scenariusza (własne oocyty) jest możliwy, jeżeli spełnione zostały kryteria kwalifikacyjne i możliwe jest pozyskanie własnych oocytów.

Tak. Co do zasady nie można równolegle uczestniczyć w innej procedurze medycznie wspomaganej prokreacji – dotyczy to pary i każdego z partnerów, z wyjątkiem szczególnej sytuacji dotyczącej dawstwa i braku gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Jeśli są wskazania medyczne, to można odroczyć rozpoczęcie kolejnego cyklu. W przypadku korzystania z dawstwa oocytów wymagana jest opinia psychologa o gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego.

Dawczynie komórek jajowych wykorzystywanych w celu dawstwa innego niż partnerskie podlegają obowiązkowym badaniom lekarskim i laboratoryjnym, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2015 r. w sprawie wymagań zdrowotnych dla kandydata na dawcę komórek rozrodczych w celu dawstwa partnerskiego i dawstwa innego niż partnerskie oraz dla biorczyni komórek rozrodczych i zarodków oraz szczegółowych warunków pobierania komórek rozrodczych w celu zastosowania w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji.

Nie ma takiego wymogu.

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności wyboru dawcy/dawczyni gamet dla pary dokonuje lekarz prowadzący leczenie na podstawie zgodności cech fenotypowych.

Para ma prawo skorzystać sześciokrotnie ze zindywidualizowanej procedury wspomaganego rozrodu, w tym:

1) maksymalnie z 4 cykli zapłodnienia pozaustrojowego z własnymi komórkami rozrodczymi lub dawstwem nasienia – Scenariusz I;

2) maksymalnie z 2 cykli zapłodnienia pozaustrojowego z oocytami od dawczyń – Scenariusz II;

3) maksymalnie z 6 cykli z dawstwem zarodków – przy czym za jeden cykl leczenia uważa się jeden transfer zarodka – Scenariusz III.

Nie. W przypadku scenariusza z adopcją zarodka na jeden cykl składa się transfer pojedynczego zarodka pochodzącego od dawców.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Jeśli są wskazania medyczne, to można odroczyć rozpoczęcie kolejnego cyklu. W przypadku korzystania z dawstwa oocytów wymagana jest opinia psychologa o gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego. Brak gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego może być powodem odroczenia kolejnego cyklu.

Ponadto istnieje możliwość skorzystania z komercyjnej procedury medycznie wspomaganej prokreacji z wykorzystaniem własnych oocytów przez pary uczestniczące w Programie, które – zgodnie z zasadami kwalifikacji i dyskwalifikacji – mają wyłącznie możliwość leczenia z wykorzystaniem komórek jajowych dawczyni lub zarodka dawców, tymczasem nie mają gotowości na rodzicielstwo niegenetyczne. Zasada ta obowiązuje od 1 stycznia br.

Tak. W ramach Programu pacjenci mogą korzystać z nielimitowanych konsultacji psychologa. Podkreślić należy, iż co do zasady ich celem konsultacji psychologicznych w ramach Programu jest weryfikacja w zakresie gotowości do rodzicielstwa, procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz doraźna pomoc psychologiczna w związku z możliwym niepowodzeniem procedury. Wizyty psychologiczne w ramach Programu nie mogą zastąpić terapii.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy w trakcie programu para ma możliwość skorzystania z wizyt u psychologa?

W ramach Programu pacjenci mogą korzystać z nielimitowanych konsultacji psychologa. Ośrodek medycznie wspomaganej prokreacji udzielający świadczeń w ramach Programu powinien zatrudniać co najmniej 1 psychologa i umożliwiać skorzystanie z konsultacji. Podkreślić należy, iż co do zasady ich celem konsultacji psychologicznych w ramach Programu jest weryfikacja w zakresie gotowości do rodzicielstwa, procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz doraźna pomoc psychologiczna w związku z możliwym niepowodzeniem procedury. Wizyty psychologiczne w ramach Programu nie mogą zastąpić terapii.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jak skorzystać z konsultacji psychologicznej, jeżeli klinika nie ma tego w ofercie?
• Czy w ramach programu przysługuje bezpłatny psycholog poza adopcją gamet?

Wizyta u psychologa, celem uzyskania opinii na okoliczność gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego jest koniecznym elementem kwalifikacji do procedury z wykorzystaniem dawstwa nasienia, komórki jajowej lub zarodka. Wizyta jest bezpłatna i odbywa się u Realizatora.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy w przypadku AK można trzeba skorzystać z psychologa w klinice? Czy może być u jakiegokolwiek?

W ramach Programu uczestnicy mogą korzystać z nielimitowanych konsultacji z psychologiem. Jednakże, co do zasady ich celem jest weryfikacja w zakresie gotowości do rodzicielstwa, procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz doraźna pomoc psychologiczna w związku z możliwym niepowodzeniem procedury. Wizyty psychologiczne w ramach Programu nie mogą zastąpić terapii. Informuję również, iż ciąża nie kończy udziału Programie.

Zatem w przypadku, gdy potrzebuje Pani pilnej konsultacji związanej z obawami, co do procesu oraz ciąży, realizator powinien dać Pani taką możliwość. Jednocześnie wskazuję, iż może Pani również skorzystać z wizyty u psychologa w ramach NFZ.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jestem w ciąży po in vitro w ramach Programu. W związku z przebytą procedurą in vitro, ciążą i pozostałymi zarodkami mam ogromną potrzebę rozmowy z psychologiem. Klinika odmówiła konsultacji, argumentując, że skoro jestem w ciąży to zakończyłam już udział w Programie. Czy tak rzeczywiście jest?

Para wykorzystująca wcześniej utworzone dzięki dawstwu niepartnerskiemu zarodki nie musi odbywać wizyty u psychologa.

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu. Dalsza opieka nad kobietą w ciąży i w połogu dostępna jest nieodpłatnie w ramach NFZ.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• W którym tygodniu ciąży opieka Programu się kończy?
• Ile pozostaje wizyt po wykonaniu dodatniej bety w ramach programu? Która wizyta jest ostatnią?
• Po potwierdzeniu ciąży, w jakich odstępach czasu zaleca się wizyty kontrolne w klinice.
• Która wizyta po udanym transferze jest ostatnia? Które usg? Co ze "schodzeniem: z leków?
• Czy wizyty po udanym transferze są w ramach programu do 5,5 tc? Informacja z kliniki.
• Ile wizyt w klinice powinno odbyć się w ramach programu po potwierdzeniu ciąży?

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko w ramach Programu i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu, lub w przypadku ich braku para może powtórnie przystąpić do Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jak wygląda skorzystanie z Programu po raz drugi, by uzyskać drugą ciążę?
• Dostałam się do programu i jestem w ciąży. Czy po urodzeniu dziecka mogę zajść w drugą ciążę z programu?
• Jak wygląda wykorzystanie kolejnych zarodków po udanym porodzie z transferu? Chodzi o zarodki uzyskane z tej samej procedury.
• W drugiej procedurze z 1 zarodkiem ciąża. Czy po ciąży gdy wrócę do programu to mam 3 czy 4 cykle na swoich komórkach?
• Jeżeli zajdę w ciążę w a mam jeszcze kilka zamrożonych zarodków to czy jest jakiś czas aby z nich skorzystać?
• Jak wygląda powrót/kwalifikacja i próba z drugim dzieckiem? Pierwsze z programu.

Decyzja, co do dalszego udziału w Programie leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego. Para na każdym etapie ma również możliwość rezygnacji z udziału w Programie. W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu, lub w przypadku ich braku para może powtórnie przystąpić do Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji. Naturalne zajście w ciążę nie wyklucza z Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Ciąża naturalna w trakcie programu z dwoma zamrożonymi zarodkami. Co dalej?

Jeśli wizyta ma dotyczyć opracowania dalszego planu leczenia, wówczas powinna zostać zrealizowana w ramach Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Poroniłam ciążę z programu. Mam jeszcze zarodki. Klinika każe płacić za wizytę. Czy słusznie?
• Zarodki uzyskane przed 1 VI 24, transfer VII 24, poród IV 25. W 2026 podejście do do kolejnego transferu. Czy wizyta omawiająca plan działania i badania do transferu będą refundowane?

Zgodnie z regulaminem uczestnictwa w Programie, w trakcie oraz po zakończonej ciąży (bez względu na sposób zakończenia ciąży) uczestnicy deklarują przekazywanie realizatorowi informacji na temat jej przebiegu. W przypadku ciąży zakończonej urodzeniem dziecka uczestnicy deklarują przekazywanie realizatorowi informacji na temat porodu, stanu zdrowia dziecka do ukończenia przez dziecko okresu noworodkowego.

Decyzja, co do dalszego udziału i wskazań leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego. Wcześniejsze procedury zapłodnienia pozaustrojowego i fakt posiadania dzieci nie wykluczają z udziału w Programie. Para na każdym etapie ma również możliwość rezygnacji z udziału w Programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Co w sytuacji gdy mam zamrożone zarodki po stymulacji w ramach programu, a zaszłam w ciążę naturalnie?
• Co w sytuacji, gdy chce zrobić przerwę od procedury i w tym czasie naturalnie zachodzę w ciążę?
• Ciąża naturalna między procedurami ivf w programie. Czy wypadamy z programu?

Diagnostyka poronień nie stanowi elementu Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy po 2 poronieniach z Ivf, klinika powinna za darmo wykonac bad np. trombofilie

Tak, urodzenie dziecka nie wyklucza z Programu. Para może starać się o starania o kolejną ciążę w ramach Programu.

Tak, co do zasady ciąża pozamaciczna lub poronienia nie wykluczają z programu, jednakże o kwalifikacji decyduje lekarz.

Nie, ponowna kwalifikacja nie jest konieczna, natomiast przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia niezbędne jest potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (m.in. wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu.

Decyzja, co do dalszego udziału i wskazań leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego.

Wcześniejsze procedury zapłodnienia pozaustrojowego i fakt posiadania dzieci nie wykluczają z udziału w Programie.

Para na każdym etapie ma również możliwość rezygnacji z udziału w Programie.

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu, lub w przypadku ich braku para może powtórnie przystąpić do Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji.

Decyzja, co do dalszego udziału i wskazań leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego.

Wcześniejsze procedury zapłodnienia pozaustrojowego i fakt posiadania dzieci nie wykluczają z udziału w Programie.

Para na każdym etapie ma również możliwość rezygnacji z udziału w Programie. Po poronieniu nie jest konieczna powtórna kwalifikacja, natomiast przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia niezbędne jest potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (m.in. wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu, lub w przypadku ich braku para może powtórnie przystąpić do Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji.

To procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania

ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu.

Uczestnicy kończą udział w Programie w przypadku, gdy:

1) zostaną im udzielone wszystkie interwencje wynikające ze stanu zdrowia i toku

leczenia przewidziane w ramach Programu;

2) zaistnieje kryterium wyłączenia.

Po poronieniu nie przechodzi Pani kolejnej kwalifikacji do Programu oraz kontynuuje Pani

udział w Programie wykorzystując pozostałe cykle.

Podchodząc do kolejnego cyklu, para nie odbywa ponownie kwalifikacji, realizator weryfikuje jedynie spełnianie kryteriów kwalifikacji.

W ramach Programu para ma prawo skorzystać z 6 procedur in vitro, w tym:

maksymalnie 4 programów in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi i dawstwem nasienia,

maksymalnie 2 programów in vitro z komórkami jajowymi od dawczyń – z możliwością zapłodnienia maksymalnie 6 komórek rozrodczych w ramach jednego cyklu;

maksymalnie 6 procedur z dawstwem zarodków – przy czym jeden transfer zarodka to jeden cykl leczenia.

Przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia niezbędne jest potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

Ponowna kwalifikacja do programu nie jest konieczna. Wizyta związana z ustaleniem terminu i wydaniem zaleceń do transferu powinna zostać zrealizowana w ramach Programu.

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu. Dalsza opieka nad kobietą w ciąży i w połogu dostępna jest nieodpłatnie w ramach NFZ. W kwestii zobowiązań, mogą one dotyczyć ewentualnych, pozostałych zarodków. Przechowywanie zarodków jest refundowane w ramach Programu do końca jego trwania, to jest do grudnia 2028 roku.

Ponowna kwalifikacja do Programu nie jest wymagana. Przed rozpoczęciem cyklu leczenia konieczne będzie potwierdzenie spełnienia kryteriów dostępu do programu (wiek i przysługująca ilość cykli refundowanych).

Decyzja, co do dalszego udziału i wskazań leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego. Wcześniejsze procedury zapłodnienia pozaustrojowego, ciąże i fakt posiadania dzieci nie wykluczają z udziału w Programie. Para na każdym etapie ma również możliwość rezygnacji z udziału w Programie. W przypadku, kiedy para nie zrezygnuje z udziału w Programie, koszt przechowywania zarodków utworzonych w ramach Programu jest refundowany do momentu ich wykorzystania lub do końca programu, to jest do XII 2028 r.

Wcześniejsze ciąże – niezależnie od ich przebiegu i zakończenia – nie dyskwalifikują pary z możliwości ponownego skorzystania z leczenia w ramach Programu, o ile nadal spełnia wszystkie obowiązujące kryteria kwalifikacyjne. Ostateczna kwalifikacja zawsze należy do zespołu medycznego, który – na podstawie aktualnego stanu zdrowia pacjentki – ocenia możliwość dalszego leczenia.

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko w ramach programu i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia.

Decyzja, co do dalszego udziału w programie i wskazań leży w gestii pary oraz lekarza prowadzącego. W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko w ramach Programu i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia.

W przypadku, kiedy para zaszła w ciążę lub urodziła dziecko i chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu, lub w przypadku ich braku para może powtórnie przystąpić do Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji. Program nie określa czasu w jakim po urodzeniu dziecka należy wykorzystać zamrożone zarodki. Program refunduje przechowywanie zamrożonych zarodków utworzonych w ramach Programu do momentu ich wykorzystania lub do końca programu, to jest do XII 2028 r.

Para może w dowolnym czasie zrezygnować z udziału w Programie. Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności niewykorzystane zarodki mogą być przechowywane w celu ich późniejszego wykorzystania lub przekazane do anonimowego dawstwa.

Nie. Program przewiduje jedynie możliwość zabezpieczenia płodności w przypadku pacjentów onkologicznych. W przypadku realizacji procedury transfer utworzonych w cyklu zarodków oraz rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwskazań medycznych, nie później niż w przeciągu 3 miesięcy od poprzedniego transferu lub zakończenia poprzedniego cyklu

W przypadku, gdy para nie przystąpi do transferu utworzonych w cyklu zarodków lub kolejnego cyklu ze względów inne niż medyczne, w przeciągu 3 miesięcy (od poprzedniego transferu lub zakończenia poprzedniego cyklu) lekarz ma obowiązek odnotowania stosownej informacji w przedmiotowym zakresie w dokumentacji oraz w konsekwencji przekierowania pary na koniec listy oczekujących. W przypadku wyczerpania puli środków zaplanowanych i zarezerwowanych na bieżący rok realizacji Programu, para zostaje przekierowana do kontynuacji Programu w kolejnym roku.

Opieka nad kobietą po poronieniu odbywa się w ramach systemu opieki zdrowotnej, na zasadach ogólnych. Realizator ma zaś obowiązek odnotowania niniejszej informacji w dokumentacji medycznej oraz ustalenie z parą planu dalszego leczenia w ramach Programu.

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego, wykonywanego w ramach Programu. Dalsza opieka nad kobietą w ciąży i w połogu dostępna jest nieodpłatnie w ramach NFZ.

W trakcie oraz po zakończonej ciąży (bez względu na sposób zakończenia ciąży) uczestnicy deklarują przekazywanie realizatorowi informacji na temat jej przebiegu.

W przypadku ciąży zakończonej urodzeniem dziecka uczestnicy deklarują przekazywanie realizatorowi informacji na temat porodu, stanu zdrowia dziecka do ukończenia przez dziecko okresu noworodkowego.

W kwestii zobowiązań, mogą one dotyczyć również ewentualnych, pozostałych zarodków. Przechowywanie zarodków jest refundowane w ramach Programu do końca jego trwania, to jest do grudnia 2028 roku.

W przypadku, kiedy kobieta zaszła w ciążę lub urodziła dziecko w ramach Programu i para chce rozpocząć starania o kolejną ciążę, w pierwszej kolejności należy wykorzystać zarodki powstałe w poprzednim cyklu leczenia. Po ich wykorzystaniu lub w przypadku ich braku para może przystąpić do kolejnego cyklu w ramach Programu, jeżeli nadal spełnia kryteria kwalifikacji. O czasie przystąpienia decyduje para z lekarzem prowadzącym.

Tak. Zgodnie z Regulaminem Programu, w przypadku ciąży zakończonej urodzeniem dziecka uczestnicy deklarują przekazywanie realizatorowi informacji na temat porodu, stanu zdrowia dziecka do ukończenia przez dziecko okresu noworodkowego.

Procedura kończy się potwierdzeniem ciąży klinicznej przy zastosowaniu badania ultrasonograficznego wykonywanego w ramach Programu. Decyzja w zakresie doboru lekarza prowadzącego ciążę leży w gestii pacjentki. Dalsza opieka nad kobietą w ciąży i w połogu dostępna jest nieodpłatnie w ramach NFZ.

Zgodnie z regulaminem uczestnictwa w Programie uczestnicy na każdym etapie udziału w Programie są zobowiązani przekazywać realizatorowi istotne informacje o swoim stanie zdrowia, mogące wpłynąć na procedurę medycznie wspomaganej prokreacji. Biorąc pod uwagę powyższe, powinni Państwo powiadomić realizatora w zakresie aktualnej sytuacji oraz dalszego udziału w Programie.

Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. Informację o chęci zmiany realizatora w ramach Programu para wspólnie na piśmie przekazuje do realizatora, u którego została zakwalifikowana do udziału w Programie. W przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora. W przypadku zmiany realizatora kopia dokumentacji medycznej dotyczącej udzielanych w ramach Programu świadczeń jest przekazywana przez dotychczasowego realizatora nowemu realizatorowi. Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Chciałabym zmienić klinikę po nieudanej procedurze. Krok po kroku, jak to powinno wyglądać?
• Jak wygląda zmiana kliniki? Czy musimy pisać jakaś rezygnację po zakończeniu 1szej procedury?
• Czy w ramach programu MZ można zmienić klinikę 2 razy?

Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Ile razy można ją zmieniać realizatora?
• Ile razy można zmieniać klinikę będąc w programie?

Nie, para nie może przenieść do innego realizatora utworzonych w ramach Programu zarodków. Niedopuszczalna jest zmiana realizatora przez parę będącą w trakcie cyklu medycznie wspomaganej prokreacji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy można przenieść zamrożone komórki do innej kliniki i tam rozpocząć kol. procedurę?

Para może dokonać zmiany realizatora w ramach Programu. Informację o chęci zmiany realizatora w ramach Programu para wspólnie na piśmie przekazuje do realizatora, u którego została zakwalifikowana do udziału w Programie. Wzór wniosku nie został określony.

W przypadku rezygnacji z uczestnictwa w Programie należy przekazać informację o chęci odstąpienia od udziału w Programie na piśmie do realizatora, u którego para była wpisana na listę oczekujących bądź rozpoczęła procedurę zapłodnienia pozaustrojowego. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

Tak, zmiana pomiędzy oddziałami tej samej kliniki jest zmianą realizatora. W przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy przeniesienie się między filiami tej samej kliniki - z jednego miasta do innego - liczy się jako zmiana kliniki? Czy w takim przypadku trafimy na koniec kolejki? Czy nadal korzystamy z tej samej puli środków, które zostały wcześniej przyznane na leczenie?

W przypadku zmiany realizatora kopia dokumentacji medycznej dotyczącej udzielanych w ramach Programu świadczeń jest przekazywana niezwłocznie przez dotychczasowego realizatora nowemu realizatorowi. Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie. Dotyczy to zarówno sytuacji, w której para została zarejestrowana lub zakwalifikowana do udziału w Programie, ale nie rozpoczęła żadnego cyklu medycznie wspomaganej prokreacji oraz sytuacji, w której zakończyła cykl medycznie wspomaganej prokreacji.

Rezygnacja z programu nie wiąże się z koniecznością pokrycia kosztów dotychczasowych interwencji. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

NIe ma zapisów uniemożliwiających zmianę lekarza prowadzącego w trakcie trwania Programu.

Tak, pod warunkiem, że nie rozpoczęto cyklu leczenia. Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie. Dotyczy to zarówno sytuacji, w której para została zarejestrowana lub zakwalifikowana do udziału w Programie, ale nie rozpoczęła żadnego cyklu medycznie wspomaganej prokreacji oraz sytuacji, w której zakończyła cykl medycznie wspomaganej prokreacji.

Nie. Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. Informację o chęci zmiany realizatora w ramach Programu para wspólnie na piśmie przekazuje do realizatora, u którego została zakwalifikowana do udziału w Programie.

W przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do

udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora

jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora.

W przypadku zmiany realizatora kopia dokumentacji medycznej dotyczącej udzielanych w ramach Programu świadczeń jest przekazywana przez dotychczasowego realizatora nowemu realizatorowi.

Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

W przypadku zmiany realizatora kopia dokumentacji medycznej dotyczącej udzielanych w ramach Programu świadczeń jest przekazywana przez dotychczasowego realizatora nowemu realizatorowi. Jeżeli w ramach Programu para otrzymała pozytywną opinię psychologa na okoliczność gotowości na rodzicielstwo niegenetyczne, nie ma potrzeby ponownego jej opiniowania.

Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. W przypadku korzystania z zarodków powstałych przed 1.06.24, zmiana Realizatora możliwa jest po wykorzystaniu wszystkich zarodków powstałych przed wejściem w życie Programu.

Można, nie ma zapisów uniemożliwiających zmianę lekarza prowadzącego w trakcie trwania Programu.

Tak.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu następuje, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Jednocześnie wyjaśniam, iż przy zmianie realizatora para nie odbywa ponownej kwalifikacji, lecz weryfikowane jest i potwierdzane spełniania kryteriów kwalifikacyjnych (np. wiek, liczba przysługujących cykli).

Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie. W przypadku zmiany realizatora, para przekazuje informacje o zmianie realizatora wypełniając stosowny wzór formularza. Dokonanie czynności w imieniu partnera zależy od treści udzielonego pełnomocnictwa.

Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków. Informację o chęci zmiany realizatora w ramach Programu para wspólnie na piśmie (wzór zaświadczenia) przekazuje do realizatora, u którego została zakwalifikowana do udziału w Programie.

W przypadku zmiany realizatora kopia dokumentacji medycznej dotyczącej udzielanych w ramach Programu świadczeń jest przekazywana przez dotychczasowego realizatora nowemu realizatorowi.

Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Tak. W przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora.

W przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora. Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Dotychczasowy (stary) realizator jest zobowiązany do przekazania kopii zaświadczenia nowemu realizatorowi wybranemu przez parę.

W ramach Programu nie ma możliwości przeniesienia zarodków do innej kliniki. Para może zmienić realizatora w ramach Programu po zakończeniu cyklu medycznie wspomaganej prokreacji, to jest po transferze wszystkich powstałych w ramach cyklu zarodków.

Badanie zarodków (diagnostyka preimplantacyjna) i ewentualny transport odbywa się na zasadach komercyjnych, może zostać wykonane w innej klinice niż u Realizatora prowadzącego program.

Wszystkie wizyty związane bezpośrednio z procedurą in vitro są finansowane w ramach Programu.

Nie, para nie może przenieść do innego realizatora utworzonych w ramach Programu zarodków. Niedopuszczalna jest zmiana realizatora przez parę będącą w trakcie cyklu medycznie wspomaganej prokreacji.

W przypadku rezygnacji z uczestnictwa w Programie para może dysponować swoimi zarodkami zgodnie z założeniami ustawy o leczeniu niepłodności. Decyzja o rezygnacji z uczestnictwa w Programie oznacza niemożność ponownego udziału pary w Programie.

Nie. Uczestnicy Programu nie mogą oddać utworzonych w ramach Programu zarodków do dawstwa, aby wejść w nowy cykl w ramach Programu.

Zgodnie z ustawą o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 442) zarodkiem zdolnym do prawidłowego rozwoju jest zarodek, spełniający łącznie następujące warunki: 1) tempo i sekwencja podziału komórek, stopień rozwoju w odniesieniu do wieku zarodka, budowa morfologiczna uprawdopodobniają prawidłowy rozwój; 2) nie stwierdzono u niego wady, która skutkowałaby ciężkim i nieodwracalnym upośledzeniem albo nieuleczalną chorobą. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku, gdy zarodek spełnił wymienione przesłanki, wówczas zostaje on uznany za zdolny do prawidłowego rozwoju. Jednocześnie wskazać należy, iż w takiej sytuacji brak jest przesłanek do zaniechania jego transferu.

Informacja o tym, że zarodek jest niezdolny do prawidłowego rozwoju jest odnotowywana w dokumentacji medycznej. Jeśli para nie posiada innych zarodków z cyklu, wówczas cykl w ramach Programu zostaje uznany za zakończony.

Wszelkie nieprawidłowości można zgłaszać do MZ wysyłając maila na adres: [email protected]. Aby umożliwić MZ sprawną interwencję w mailu należy szczegółowo opisać zaistniałą sytuację, podać nazwę realizatora oraz wyrazić zgodę na wykorzystanie podczas interwencji danych osobowych pacjentów.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Proszę o adres mailowy na który można kontaktować się z MZ gdy mamy problemy z in vitro w klinice.
• Co moze zrobic pacjent jesli czuje ze klinika nie prowadzi rzetelnie kolejek do kriotrans?
• Do kogo może zwrócić się pacjent jeśli klinika nie dotrzymuje zasad programu?

Realizator nie może przerwać cyklu z powodu braku funduszy. Kwestia sposobu zabezpieczenia środków na realizację leczenia leży w gestii realizatora Programu. Kwota ta jest ustalana przez realizatora we własnym zakresie na podstawie zbioru planów leczenia uczestników Programu. Realizator powinien mieć na uwadze, aby przed rozpoczęciem leczenia u danej pary możliwe było zrealizowanie pełnego cyklu (transfer wszystkich powstałych zarodków), a następnie podejście do kolejnego cyklu nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy klinika może odmówić wykonania transferu z powodu braku środków ?

Pacjent może wybrać dowolny ośrodek realizujący Program, niezależnie od miejsca zamieszkania. Lista realizatorów dostępna jest tutaj

Departament podejmuje interwencje u realizatorów Programu na bieżąco. Opóźnienia w odpowiedzi mogą wynikać z uwagi na podjęta interwencję w sprawie oraz oczekiwanie na wyjaśnienia ze strony realizatora. Ministerstwo Zdrowia podejmuje interwencje niezwłocznie, na udzielenie odpowiedzi mailowej Ministerstwo Zdrowia ma 30 dni. W sprawach szczególnie skomplikowanych do dwóch miesięcy.

Program oraz regulamin uczestnictwa nie określają limitu czasu oczekiwania na liście oczekujących.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Do kiedy w tym roku trzeba się zdecydować żeby na pewno mieć miejsce (zgoda wydana)

Po zakwalifikowaniu do uczestnictwa w Programie, para jest wpisywana na listę oczekujących. Listę oczekujących każdy realizator prowadzi oddzielnie. Informacje dotyczące list oczekujących są zamieszczane na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, nie częściej niż co miesiąc, nie rzadziej jednak niż co kwartał od dnia rozpoczęcia realizacji Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Podpisałam regulamin, mam komplet badań ale nie mogę mieć rozpoczętej procedury stymulacji ze względu na to, że środki kończą się w klinice. W którym momencie klinika powinna zarezerwować środki dla pacjenta na procedurę ivf?

Aktualnie program realizowany jest przez 58 ośrodków zlokalizowanych w całej Polsce. W przyszłości planowane są konkursy uzupełniające na nowych realizatorów Programu. Termin naboru uzupełniającego nie został określony.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy liczba ośrodków wykonujących darmowe in vitro wzrośnie? Czy ta dostępność będzie szersza?

Nie, transfer powinien być wykonany w ramach programu. Realizator nie może przerwać cyklu z powodu braku funduszy. Kwestia sposobu zabezpieczenia środków na realizację leczenia leży w gestii realizatora Programu. Kwota ta jest ustalana przez realizatora we własnym zakresie na podstawie zbioru planów leczenia uczestników Programu. Realizator powinien mieć na uwadze, aby przed rozpoczęciem leczenia u danej pary możliwe było zrealizowanie pełnego cyklu (transfer wszystkich powstałych zarodków), a następnie podejście do kolejnego cyklu nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy klinika może odwołać cykl z powodu braku funduszy w momencie, kiedy zaczęłam już stymulację?

Wszelkie nieprawidłowości, w tym związane z bezpodstawnym pobieraniem opłat od uczestników programu można zgłaszać do MZ wysyłając maila na adres: [email protected]. Aby umożliwić MZ sprawną interwencję w mailu należy szczegółowo opisać zaistniałą sytuację, podać nazwę realizatora oraz wyrazić zgodę na wykorzystanie podczas interwencji danych osobowych pacjentów.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Gdzie zgłaszać wątpliwości wobec nieuczciwych praktyk kliniki? Dod. Płatne badania

Wszelkie nieprawidłowości, w tym związane z bezpodstawnym pobieraniem opłat od uczestników programu można zgłaszać do MZ wysyłając maila na adres: [email protected]. Aby umożliwić MZ sprawną interwencję w mailu należy szczegółowo opisać zaistniałą sytuację, podać nazwę realizatora oraz wyrazić zgodę na wykorzystanie podczas interwencji danych osobowych pacjentów. Nie ma konieczności wstrzymywania kolejnych etapów leczenia na czas interwencji.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Co zrobić gdy klinika pobiera opłaty a nie powinna? Jestem zadowolona ale wkurza mnie to

Realizator powinien mieć na uwadze, aby przed rozpoczęciem leczenia u danej pary możliwe było zrealizowanie pełnego cyklu (transfer wszystkich powstałych zarodków), a następnie podejście do kolejnego cyklu nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Czy klinika musi mieć zagwarantowane pieniądze na wszystkie procedury dla pacjentów?

MZ zbiera informacje dotyczące list oczekujących. Informacje te są zamieszczane na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, nie rzadziej niż co kwartał od dnia rozpoczęcia realizacji Programu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jak MZ kontroluje czy kriotransfery odbywają się w możliwie krótkim czasie?

Kwestia sposobu zabezpieczenia środków na realizację leczenia leży w gestii realizatora Programu. Realizator powinien mieć na uwadze, aby przed rozpoczęciem leczenia u danej pary możliwe było zrealizowanie pełnego cyklu (transfer wszystkich powstałych zarodków), a następnie podejście do kolejnego cyklu nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Jesteśmy przed rozpoczęciem drugiej procedury. Czy klinika może wiać nas na listę rezerwową na równi z nowymi parami? Twierdzą, że nie mają środków, ale kwalifikują nowe pary.

Zgodnie z treścią Programu realizator zapewnia dostęp do świadczeń finansowanych w ramach Programu pacjentom przez co najmniej 6 dni w tygodniu oraz stały nadzór embriologiczny nad laboratorium przez 7 dni w tygodniu. Realizator zapewnia również możliwość wykonywania świadczeń w dni ustawowo wolne od pracy (w trybie dyżurnym), jeżeli będzie tego wymagała sytuacja kliniczna pacjentów, będących uczestnikami. W przypadku, gdy realizator nie przestrzega wskazanego obowiązku, wówczas proszę o przesłanie niezwłocznie zgłoszenia w tej sprawie do Departamentu.

Podobne pytania z tą samą odpowiedzią:

• Klinika nie pracuje w niedzielę, czy może odmówić transferu jeżeli wypada on w niedzielę?

Zgodnie z założeniami Programu, Realizator zapewnia dostęp do świadczeń finansowanych w ramach Programu pacjentom przez co najmniej 6 dni w tygodniu oraz stały nadzór embriologiczny nad laboratorium przez 7 dni w tygodniu. Realizator zapewnia również możliwość wykonywania świadczeń w dni ustawowo wolne od pracy (w trybie dyżurnym), jeżeli będzie tego wymagała sytuacja kliniczna pacjentów, będących uczestnikami. Realizator ma obowiązek zapewnić uczestnikom możliwość rejestracji telefonicznej i elektronicznej, a także umożliwić pacjentom kontakt telefoniczny z personelem przez 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę, mający na celu umożliwienie pilnej konsultacji z lekarzem wykonującym zawód u realizatora w sprawach nagłych.

Na ten MZ nie planuje podawać do wiadomości informacji o skuteczności leczenia w poszczególnych klinikach.

Aby umożliwić sprawną interwencję w zgłoszeniu należy zawrzeć opis zaistniałej sytuacji, nazwę realizatora, dane pacjentów oraz zgodę na wykorzystanie podczas interwencji danych pacjentów.

Co do zasady, interwencje podejmowane są imiennie, gdyż z doświadczenia Departamentu wynika, iż są one skuteczniejsze i znacznie szybciej rozwiązywane. Niemniej jeżeli składający zastrzegą, iż nie chcą ujawniania danych osobowych realizatorowi, wówczas Departament może interweniować anonimowo, jednakże powodzenie takiej interwencji jest uzależnione od przedmiotu skargi.

Ministerstwo Zdrowia podejmuje interwencje niezwłocznie, odpowiedź jest uzależniona również od czasu oczekiwania na wyjaśnienia złożone przez realizatorów. Na udzielenie odpowiedzi mailowej Ministerstwo Zdrowia ma 30 dni. W sprawach szczególnie skomplikowanych do dwóch miesięcy.

Decyzja w przedmiotowym zakresie leży w gestii pary. Niemniej w celu rzetelnego wyjaśnienia sytuacji i wyeliminowania nieprawidłowości, preferowany jest niezwłoczny kontakt.

Rozpoczęcie kolejnego cyklu w ramach Programu powinno nastąpić, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych, nie później niż 3 miesiące od zakończenia poprzedniego cyklu. Zgodnie z wytycznymi, Klinika powinna mieć zabezpieczone środki na kolejny cykl.

Nie, decyzję o zmianie realizatora jest samodzielną decyzją pary, od której nie przysługuje możliwość odwołania. Nadmieniam, iż w przypadku, gdy para, która dokonuje zmiany realizatora, była zakwalifikowana do udziału w Programie, ale znajdowała się na liście oczekujących, po zmianie realizatora jest wpisywania na koniec listy oczekujących prowadzonej przez nowego realizatora. Para może dokonać zmiany realizatora nie więcej niż dwa razy w trakcie uczestnictwa w Programie.

Program będzie realizowany do roku 2028.

W Programie obowiązuje lista oczekujących przez którą należy rozumieć uporządkowaną według kolejności zgłoszeń listę par.

Terminy procedur są ustalane przez realizatorów na podstawie indywidualnych planów leczenia oraz biorąc pod uwagę możliwości organizacyjne danego podmiotu.

W przypadku, gdy ośrodek nie posiada aktualnie funduszy oznacza to, że przyznane na bieżący rok środki, zostały wykorzystane. Program cieszy się dużym zainteresowaniem pacjentów.

Realizatorzy są zobowiązani do prowadzenia list oczekujących przez które należy rozumieć uporządkowane według kolejności zgłoszeń listy par. Kwestia ta została opisana w regulaminie uczestnictwa. Para przystępując do Programu deklaruje, iż zapoznała się treścią regulaminu uczestnictwa w Programie oraz zrozumiała i zaakceptowała jego postanowienia.

Terminy procedur są ustalane przez realizatorów na podstawie indywidualnych planów leczenia oraz biorąc pod uwagę możliwości organizacyjne danego podmiotu.

Zgodnie z art. 48a ust. 16c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych minister właściwy do spraw zdrowia przeznacza corocznie z budżetu państwa z części będącej w jego dyspozycji nie mniej niż 500 mln zł na realizację programu polityki zdrowotnej leczenia niepłodności obejmujący procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji. W tym roku kwota ta została już zwiększona do wysokości 600 mln zł. Na przestrzeni ostatniego tygodnia Ministerstwo Zdrowia zawarło ponad 30 aneksów zwiększających środki dla poszczególnych Realizatorów.

Kriotransfery w ramach Programu jeśli nie ma do tego przeciwwskazań medycznych powinny odbywać się w możliwie krótkim terminie. W przypadku braku przeciwwskazań medycznych maksymalna przerwa to 3 miesiące. Departament podejmuje działania w przypadku przekroczenia wskazanych 3 miesiące z winy realizatora.

Zgodnie z art. 48a ust. 16c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych minister właściwy do spraw zdrowia przeznacza corocznie z budżetu państwa z części będącej w jego dyspozycji nie mniej niż 500 mln zł na realizację programu polityki zdrowotnej leczenia niepłodności obejmujący procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji. W tym roku kwota ta została już zwiększona do wysokości 600 mln zł.

Środki na realizacje Programu zostały przekazane realizatorom w formie dotacji. W przypadku, gdy ośrodek nie posiada aktualnie funduszy oznacza to, że przyznane na bieżący rok środki, zostały wykorzystane. Program cieszy się dużym zainteresowaniem pacjentów.

Informacje dotyczące list oczekujących są zamieszczane na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, nie częściej niż co miesiąc, nie rzadziej jednak niż co kwartał od dnia rozpoczęcia realizacji Programu.

Z Programu nie można skorzystać w ośrodku, który nie jest obecnie realizatorem. Aktualnie program realizowany jest przez 58 ośrodków zlokalizowanych w całej Polsce. W przyszłości planowane są konkursy uzupełniające na nowych realizatorów Programu. Termin naboru uzupełniającego nie został określony.

Zgodnie z regulaminem uczestnictwa w Programie, uczestnicy mają prawo do pełnej, przystępnej i zgodnej z aktualnym stanem wiedzy medycznej informacji na temat procedury medycznie wspomaganej prokreacji oraz innych procedur związanych z udzielanymi świadczeniami.

W przypadku, gdy lekarz realizatora nie dopełnia obowiązku wynikającego z regulaminu, sprawę należy zgłosić do MZ wysyłając maila na adres: [email protected].

Niezależnie od powyższego wskazuję również, iż Program znajdzie Pani pod adresem: https://www.gov.pl/web/zdrowie/leczenie-nieplodnosci-obejmujace-procedury-medycznie-wspomaganej-prokreacji-w-tym-zaplodnienie-pozaustrojowe-prowadzone-w-osrodku-medycznie-wspomaganej-prokreacji-na-lata-2024-2028

Terminy procedur są ustalane przez realizatorów na podstawie indywidualnych planów leczenia oraz biorąc pod uwagę możliwości organizacyjne danego podmiotu. Realizator wraz z uczestnikami ustają terminy procedur. W przypadku braku przeciwskazań medycznych do transferu klinika powinna zaproponować termin nie dłuższy niż 3 miesiące.

Informacje w zakresie terminów świadczeń dla pacjentów oczekujących udziela wybrany realizator.

Informacje dotyczące list oczekujących są zamieszczane na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, nie rzadziej niż co kwartał od dnia rozpoczęcia realizacji Programu. MZ nie weryfikuje ich „poprawności”. Prowadzenie list oczekujących zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie jest rolą realizatora.

Wszyscy realizatorzy dostali pisemną informację w zakresie środków przyznanych na realizację Programu w 2026 r.

Informacja o wynikach naboru pojawi się po jego rozstrzygnięciu na stronie internetowej MZ. Zachęcam się śledzenia.

Program jest realizowany przez 58 ośrodków medycznie wspomaganej prokreacji. Macie Państwo możliwość wyboru z szerokiej listy realizatorów. Procedury rozpoczętej komercyjnie nie można dokończyć w ramach Programu.